Μετά τις προκλητικές για τις αισθήσεις εικόνες και τις καταγεγραμμένες στο εσώφυλλο σκέψεις κανείς δεν περιμένει ότι θα βρεθεί αντιμέτωπος με έναν τόσο ευαίσθητο δίσκο. Αν σας πούμε απλά ότι η παρέα από το Τορόντο στην τρίτη κυκλοφορία της έγινε πλέον πενταμελής, εξακολουθώντας να γοητεύει με καθαρόαιμη indie pop και σαφείς προσανατολισμούς στη synthesizer pop και γενικά στη δεκαετία του ’80, δεν θα έχουμε καταφέρει και πολλά. Ο Torquil Campbell και η Amy Milan εναλλάσσονται στα φωνητικά, τραγουδώντας την ιδιότυπη νεορομαντική ποίησή τους. Και αν ο φόρος τιμής στους New Order είναι τεράστιος, μη νομίσετε πως τα πάντα τελειώνουν εκεί. Υπάρχει ένα φίλτρο με ήχους των Arcade Fire, Dears και Metric, που διαχέει άπλετα μια ονειρική διάθεση. Έτσι, οι Stars μας γεμίζουν με νοσταλγικές αναφορές στους Heart Throbs, Prefab Sprout, Proclaimers, Suzanne Vega, Belle & Sebastian, Sundays και Chris & Cosey, με περισσή δημιουργικότητα. Η επίγευση έχει να κάνει ανεπιτήδευτα με ένα συναίσθημα χαρμολύπης που ηχεί πολύτιμο μέσα στην απλότητά του.