Ένα τρικ ως προς την ταυτότητα του συγγραφέα, άφθονο μαύρο χιούμορ και μια ειρωνική διάθεση στην αφήγηση έγιναν όχημα για την επιτυχία. Με το ψευδώνυμο Λέμονι Σνίκετ, ο Ντάνιελ Χάντλερ τροφοδοτούσε καιρό την αγορά με τις «δυσάρεστες περιπέτειες» τριών ορφανών. Όταν ο μυστηριώδης συγγραφέας έπαψε να είναι… μυστηριώδης, τα βιβλία του είχαν γίνει μπεστ σέλερ. Ορισμένα, μάλιστα, είχαν ξεπεράσει σε πωλήσεις το μικρό μάγο Χάρι Πότερ. Ανάλογη επιτυχία γνώρισε και η ταινία. Αντλεί υλικό από τις τρεις πρώτες ιστορίες και μας καλεί να διασκεδάσουμε με μια σειρά από… συμφορές που πλήττουν ένα αγόρι, ένα κορίτσι και ένα βρέφος.
Η 15χρονη Βάιολετ έχει έφεση στις εφευρέσεις. Όταν σκαρφίζεται κάτι, δένει τα μαλλιά της με μια κορδέλα. Την άλλη στιγμή μεταμορφώνει ετερόκλητα πράγματα σε χρήσιμα αντικείμενα. Ο μικρότερος αδερφός της, ο Κλάους, έχει διαβάσει πάρα πολλά βιβλία. Είναι σε θέση να δίνει πληροφορίες σε χρόνο μηδέν. Η Σάνι, τέλος, είναι απλώς ένα μωρό. Έχει μόνο τέσσερα δόντια, αλλά μπορεί να ροκανίσει τα πάντα. Μια μέρα τα παιδιά πληροφορούνται ότι οι γονείς τους κάηκαν στην πυρκαγιά που αποτέφρωσε το πατρικό τους. Αποκτούν κηδεμόνα έναν ατάλαντο και άπληστο ηθοποιό, ο οποίος κάνει τα πάντα, προκειμένου να αρπάξει την περιουσία τους. Για να σωθούν, οι ανήλικοι Μποντλέρ καλούνται να επιστρατεύσουν τις ικανότητές τους.
Ο συγγραφέας εμπνέεται από την παγκόσμια παιδική λογοτεχνία, μπολιάζοντας το υλικό του με μαύρο χιούμορ, με σαρδόνιο ύφος και με μπόλικη φαντασία. Η ομορφιά του φιλμ ωστόσο δεν έγκειται ούτε στην πρώτη ύλη ούτε στη σκηνοθεσία. Το σενάριο επαναλαμβάνεται, ενώ ο Σίλμπερλινγκ του «Κάσπερ» έχει ρόλο μάλλον διακοσμητικό. Είναι οι συντελεστές που κάνουν το έργο ελκυστικό: οι χαρισματικοί ηθοποιοί, οι τεχνικοί της ILM που φρόντισαν τα εντυπωσιακά οπτικά εφέ και, βέβαια, ο σκηνογράφος και ο διευθυντής φωτογραφίας που είχαν συνεργαστεί ξανά στο «Μύθο του Ακέφαλου Καβαλάρη» και εδώ στήνουν ένα εκπληκτικό σύμπαν σκοτεινού παραμυθιού.
Στην Αγγλία κυκλοφορούν δύο ψηφιακές εκδόσεις: η απλή, ενός δίσκου, και η Ειδική Έκδοση με δύο DVD. Στην ελληνική αγορά υπάρχει μόνο η απλή έκδοση, ίσως επειδή τα έξτρα (ακόμα και του δίσκου με το κυρίως πρόγραμμα) δεν έχουν ελληνικούς υπότιτλους. Η αναμορφική εικόνα ξεπερνά κάθε προσδοκία όσον αφορά στην ανάλυση, στο βάθος των πλάνων και κυρίως στην πιστότητα των χρωμάτων. Το μαύρο και οι αποχρώσεις του αποδίδονται σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια, ενώ το φως ενός αναιμικού ήλιου γλυκαίνει ορισμένες σκηνές. Μολονότι θορυβώδης και με εξαιρετική διαύγεια, η μπάντα δεν είναι σπουδαία ως προς το σχεδιασμό. Οι σκηνές της κατάρρευσης του σπιτιού της θείας Ζοζεφίν δίνουν την ευκαιρία για ένα πλούσιο εύρος συχνοτήτων (τριγμοί, άνεμος, πόρτες που φεύγουν από τις κάσες) και η μουσική αγκαλιάζει το χώρο.
Τα έξτρα επικεντρώνονται κυρίως στον Τζιμ Κάρεϊ. Μπορεί να παρακολουθήσει κανείς τις μεταμορφώσεις του, καθώς και μια σειρά αυτοσχεδιασμών. Υπάρχει ακόμα ένα φιλμάκι για την επιλογή των ηθοποιών, ενώ στις σκηνές που κόπηκαν θα βρείτε πλάνα του Ντάστιν Χόφμαν (εμφανίζεται ελάχιστα στο ρόλο ενός κριτικού θεάτρου) που έπεσαν στο βωμό του… μοντάζ. Δυστυχώς, τα φιλμάκια με το παρασκήνιο (τα εφέ, τα σκηνικά, τα κοστούμια, το Making of κ.λπ.) υπάρχουν στο δίσκο που έχει αφαιρεθεί. Ο σχεδιασμός των μενού είναι εμπνευσμένος από το θαυμάσιο καρτούν που συνοδεύει τους τίτλους του τέλους.