Blackout Love – Κριτική
Τον Αύγουστο του 2002, όταν τυπικά σχηματίστηκαν οι Hazy Malaze ενώ έπαιζαν ως σέσιον μουσικοί, ούτε και οι ίδιοι πίστευαν πως θα κυκλοφορήσουν δεύτερο δίσκο. Και όμως, το τρίο του Neal Casal, αν και side project, μοιάζει μέσα στη νοσταλγικότητα του ήχου του να τον εμπνέει καλύτερα, αφού τα φωνητικά του ακούγονται εκφραστικότερα παρά ποτέ, σε ένα σαφώς πιο ζωντανό και ρυθμικό ήχο, που δεν θυμίζει με τίποτε τα όμορφα -αλλά μονότονα- εξομολογητικά τοπία των προσωπικών του διαδρομών. Μαζί του παίζουν οι Dan Fadel (Orlando) και Jeff Hill (Rufus Wainweight), οι οποίοι από ό,τι φαίνεται αναπολούν εξίσου τη 70s soul rock και το southern boogie. Το «Blackout Love», που ηχογραφήθηκε με τον πατροπαράδοτο τρόπο στο σπίτι του Fadel, θυμίζει κατά βάση τον ήχο των Crawler, Steve Gibbons Band και Eagles. Χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία όμως θα ανακαλύψετε κάτι από τον Jimi Hendrix, αλλά και reggae λικνίσματα, που ολοκληρώνουν το πολύχρωμο ηχητικό πλαίσιο του δίσκου.
- Νέα Ζηλανδία: Απίθανο να βρεθούν επιζώντες μετά την κατολίσθηση που έπληξε κάμπινγκ
- Συρία: Οι Κούρδοι παραδίδουν και άλλη φυλακή στις κυβερνητικές δυνάμεις καθώς εκπνέει η εκεχειρία
- Ουκρανία: Αιματηρές ρωσικές επιδρομές σε Κίεβο και Χάρκοβο
- Βενεζουέλα: Χιλιάδες διαδηλωτές στο Καράκας απαιτούν την απελευθέρωση του Μαδούρο
- Δόγμα Τραμπ: Πρωτοφανής στρατιωτική διάσκεψη των ΗΠΑ με 34 χώρες του Δυτικού Ημισφαιρίου
- Λούλα: Ο Τραμπ προσπαθεί με το «Συμβούλιο Ειρήνης» να δημιουργήσει νέο ΟΗΕ