Ακόμα ένα Best of; Και ναι και όχι. Ναι, γιατί στη συντριπτική τους πλειονότητα τα τραγούδια προέρχονται από την προσωπική δισκογραφία του δημοφιλούς τραγουδοποιού, καθώς και από άλμπουμ άλλων καλλιτεχνών. Όχι, διότι όλες οι συνθέσεις ακούγονται σε διαφορετική εκτέλεση. Το πρώτο CD («Ποτέ») περιέχει track έτσι όπως δεν έχουν ακουστεί ποτέ. Το δεύτερο («Όπως πριν») περιλαμβάνει ηχογραφήσεις τραγουδιών στην αρχική τους μορφή. Όπως ήταν, δηλαδή, πριν από την όποια επεξεργασία και ενορχήστρωση. Αξίζει να σταθεί κανείς σε αυτόν το δεύτερο δίσκο.
Αρχίζει με ένα ινδιάνικο ποίημα (μουσική του Χρ.Οικονόμου) και κλείνει με το «Κάπου νυχτώνει», όπως το είπε ο Μ.Φάμελος με την κιθάρα του στα βραβεία Αρίων, εις μνήμην του εκλιπόντος Σταύρου Κουγιουμτζή. Δεκαοκτώ τραγούδια σχεδόν γυμνά. Ακουστική κιθάρα και φωνή, κάπου μια φυσαρμόνικα, κάπου μια ηλεκτρική κιθάρα. Ο Μανώλης Φάμελλος αναμετριέται με ορισμένες από τις επιτυχίες του («Η ευτυχία είναι αυτό», «Κείνη τη νύχτα»), στηριζόμενος στα δικά του εκφραστικά μέσα. Βγάζει ένα τρυφερό συναίσθημα και μια αλήθεια, στοιχεία που δεν ήταν πάντα αισθητά στις στούντιο εκτελέσεις.
Ο άλλος δίσκος είναι πιο λαμπερός. Πολλές φωνές, γνωστές φωνές, περισσότερες επιτυχίες. Μια όμορφη μπαλάντα («Η ζωή που τρέχει») ανοίγει την αυλαία και ακολουθούν δεκαπέντε επανεκτελέσεις τραγουδιών, τα οποία ακούστηκαν από το 1996 έως το 2002. Η Τ.Τσανακλίδου και ο Κ.Βήτα κερδίζουν τις εντυπώσεις («Χαρταετός», «Κάποιος άλλος»), ο Αλκ.Ιωαννίδης προσεγγίζει με το δικό του ύφος τα «Γαλάζια μυστικά», η Χάρις Αλεξίου περιβάλλει με ζεστασιά τη «Μισή καρδιά», η Ελ.Τσαλιγοπούλου λέει μια πιο ρυθμική εκδοχή του «Η αγάπη αν είναι αυτό», ενώ καθένας από τους καλλιτέχνες αγκαλιάζει με την προσωπικότητά του το τραγούδι που καλείται να ερμηνεύσει.
Η έκδοση συνοδεύεται από πολυσέλιδο ένθετο με τους στίχους των τραγουδιών, με πληροφορίες για την παραγωγή και με πίνακες του Γιώργου Μακρή. Έργα του ίδιου κοσμούν την εξωτερική και την εσωτερική όψη του χάρτινου τρίπτυχου.

Ειδήσεις Σήμερα: