Δεν Γυρίζω Πίσω – Κριτική
Δύσκολα θα βρει κάποιος τεχνικό ψεγάδι στα επιμέρους στοιχεία του καινούργιου άλμπουμ του Γιάννη Πάριου. Μια τέλεια για το είδος φωνή, έντεκα τραγούδια (μελωδίες, μπαλάντες, λαϊκά) και ένα ορχηστρικό κομμάτι διά χειρός Αντώνη Βαρδή, μια τυπική για το ερωτικό τραγούδι ενορχήστρωση (ξανά η υπογραφή του Α.Βαρδή), εξαιρετική παραγωγή (Αχιλλέας Θεοφίλου) και στίχοι που μιλούν για μια γυναίκα κάποτε αγαπημένη και τώρα απούσα (Γιαννόπουλος, Δημοπούλου, Τσιλιμίδης).
Η πηγή του πονεμένου έρωτα, από την οποία πίνει εδώ και χρόνια ο δημοφιλής ερμηνευτής, είναι αστείρευτη. Τα τελευταία χρόνια όμως το νερό που εκείνος μας σερβίρει έχει γίνει εμφιαλωμένο: Πλαστικό μπουκάλι, ίδια γεύση, μικρή αντοχή στο χρόνο, πιθανές αλλοιώσεις από την πολύωρη έκθεση στον ήλιο. Αν διψάς πολύ, θα το αγοράσεις, θα πιεις μερικές γουλιές και μετά θα το πετάξεις. Αν αισθάνεσαι ότι τα τυποποιημένα προϊόντα δεν σε αφορούν, απλώς θα το προσπεράσεις.
- Συνταξιούχοι: Τα 4+1 νέα μέτρα ενίσχυσης
- Ο Βλαντίμιρ Πούτιν ως ο Τζέιμς Μποντ της Ρωσίας; – Πώς ο δυτικός κινηματογράφος αναπαράγει τον μύθο του Κρεμλίνου
- Τι κρύβεται πίσω από την απιστία;
- ΕΝΦΙΑ: Τα 18+1 μυστικά για να «κλειδώσετε» έκπτωση έως 20%
- «Πόσο χρεώνει το ΑΦΜ;» – Πρόσωπα από διαλόγους του ΟΠΕΚΕΠΕ τοποθετήθηκαν ξανά σε θέσεις ευθύνης
- Πώς θα ειναι η αγορά εργασίας σε Ελλάδα και ΕΕ το 2040; Τρεις εμπειρογνώμονες απαντούν στο in
