Μια γυναίκα, έγκυος στο μήνα της, πεθαίνει από δάγκωμα βρικόλακα. Προτού αφήσει την τελευταία της πνοή γεννά ένα αγοράκι. Όμως, ο ιός που μεταδίδουν οι απέθαντοι στους θνητούς έχει ήδη περάσει στο αίμα του παιδιού. Πολλά χρόνια αργότερα ο Μπλέιντ, μισός άνθρωπος και μισός βρικόλακας, ορκίζεται να εκδικηθεί το χαμό της μητέρας του και αφιερώνει τη ζωή του στην εξόντωση και του τελευταίου βαμπίρ που υπάρχει στη Γη.
Ο Μπλέιντ (λεπίδα) γεννήθηκε τη δεκαετία του 1970 στις σελίδες των Marvel Comics. Συγκεκριμένα, έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε ένα κόμικς που είχε τίτλο «Ο Τάφος του Δράκουλα». Οι ήρωες τύπου Μπάτμαν και Σούπερμαν είχαν πλέον κουράσει το κοινό. Σκοπός των σχεδιαστών, λοιπόν, ήταν να ανανεώσουν το ενδιαφέρον των αναγνωστών, δημιουργώντας έναν περίεργο χαρακτήρα, ένα υβρίδιο ανθρώπου και νεκρού που ζει ταυτόχρονα στο Φως και στο Σκοτάδι. Ως ήρωας ο Μπλέιντ πολεμά διαρκώς την ίδια του τη φύση. Ως ον δεν ανήκει σε καμιά ράτσα, σε καμιά φυλή. Ως υπόσταση, τέλος, δεν έχει ούτε παρόν ούτε μέλλον.
Στην κινηματογραφική τους μεταφορά οι περιπέτειες του Μπλέιντ δεν εκμεταλλεύτηκαν κανένα από τα παραπάνω στοιχεία. Ήδη από το πρώτο φιλμ, που προβλήθηκε στις αίθουσες το 1998 και είχε θέμα τη… μετωπική σύγκρουση του «καλού βαμπίρ» με τους ομοίους του, οι προθέσεις των συντελεστών ήταν ξεκάθαρες: Μια παραγωγή τύπου «Matrix», με εντυπωσιακά εφέ, με ακροβατικά και με μονομαχίες πότε με σπαθιά και πότε με διάφορα άλλα, πρωτότυπα και μη όπλα. Στα ίδια μονοπάτια βάδισε και η δεύτερη συνέχεια που βγήκε στις αίθουσες τέσσερα χρόνια αργότερα. Τώρα, στο τρίτο και πιθανόν τελευταίο ραντεβού του Μπλέιντ με τη μεγάλη οθόνη (ο υπότιτλος το θέλει «The Final Hunt») τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο σεναριογράφος των δυο προηγούμενων ταινιών. Πολλά έχουν αλλάξει. Ο Μπλέιντ δεν είναι πλέον μόνος. Τον πλαισιώνουν δυο ακόμα κυνηγοί βρικολάκων, ένας εκ των οποίων έχει τα χαρακτηριστικά της πανέμορφης Τζέσικα Μπίελ («Ο Σχιζοφρενής Δολοφόνος με το Πριόνι», «Τελευταία Κλήση»). Οι σκοτεινοί χώροι και ορισμένες παγανιστικές τελετές που έδιναν ένα ύφος στα προηγούμενα φιλμ έχουν αντικατασταθεί από μια σύγχρονη μεγαλούπολη και από μοντέρνους εσωτερικούς χώρους κτιρίων. Όσο για τον εχθρό του Μπλέιντ, αυτός δεν είναι άλλος από τον Κόμη Δράκουλα αυτοπροσώπως!
Το «Blade Trinity» συνεχίζει την παράδοση του κινηματογράφου που προορίζεται για διασκέδαση και μόνο. Εάν εξαιρέσουμε τις… πολιτικές προεκτάσεις της έναρξης (ο Δράκουλας -και κατ΄ επέκταση το Κακό- έρχεται από περιοχές όπου διαμένουν Aραβες), όλη η υπόθεση χτίζεται γύρω από διαδοχικές συγκρούσεις, εμπλουτισμένες με ψηφιακές ως επί το πλείστον οφθαλμαπάτες που θέλουν τους βρικόλακες να εξαερώνονται, τον διαβόητο κόμη να αλλάζει όψη και το αίμα να αναβλύζει από το λαιμό των θυμάτων. Με δυο λόγια, πρόκειται για ένα σύνολο ήχων και εικόνων που θα ικανοποιήσει απόλυτα τους φαν των δυο προηγούμενων ταινιών.
Η ελληνική ψηφιακή έκδοση περιέχει δυο εκδοχές του φιλμ. Την κινηματογραφική και μια extended version που διαρκεί πέντε περίπου λεπτά παραπάνω. Προφανώς η συγκεκριμένη βερσιόν περιλαμβάνει πλάνα που αφαιρέθηκαν από την κινηματογραφική κόπια, προκειμένου η παραγωγή να αποφύγει το χαρακτηρισμό «R» (αυστηρώς ακατάλληλο). Η αναμορφική εικόνα βρίσκεται σε κορυφαία επίπεδα: Τεράστιο μακρόστενο κάδρο, άριστη λεπτομέρεια, λαμπερά πλάνα, βαθύ μαύρο, εξαιρετική υφή. Το αληθινό πανηγύρι ωστόσο είναι ο ήχος. Δυο άκρως επιθετικές ψηφιακές μπάντες, η μια από τις οποίες διαθέτει επτά διακριτά κανάλια (DTS ES-discrete). Ένα ολόκληρο σύμπαν ζωντανεύει γύρω από το θεατή (εκπληκτική αίσθηση περιβάλλοντος χώρου). Οι χαμηλές συχνότητες χτυπούν στο στομάχι, η μουσική «μετακομίζει» κατά καιρούς στα πίσω ηχεία, ενώ διάφορες φωνές που αντηχούν γύρω σε κάνουν να αισθάνεσαι σαν την… Ιωάννα της Λορένης. Σημειώστε ότι τόσο η μπάντα DTS ES όσο και τα σχόλια των συντελεστών συνοδεύουν μόνο την extended version. Η κινηματογραφική εκδοχή διαθέτει μόνο μπάντα Dolby EX (επτακάναλη μεν, αλλά με το πίσω κεντρικό κανάλι matrix και όχι διακριτό).
Τα έξτρα (με ελληνικούς υπότιτλους) εξαντλούν όλες σχεδόν τις φάσεις παραγωγής. Υπάρχουν πάνω από δεκαπέντε φιλμάκια, στα οποία οι συντελεστές ξεναγούν το χρήστη στα παρασκήνια των γυρισμάτων. Σε ξεχωριστές ενότητες παρουσιάζονται τα όπλα που χρησιμοποιούν οι ήρωες, καθώς και η ψηφιακή μεταμόρφωση του Δράκουλα σε κερασφόρο τέρας. Το εναλλακτικό φινάλε μάς προϊδεάζει για μια πιθανή συνέχεια, με πρωταγωνιστές πλέον την Τζέσικα Μπίελ και τον Ράιαν Ρέινολντς. Τέλος, υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ενότητα («Goyer on Goyer») στην οποία ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Ντέιβιντ Γκόγιερ παίρνει συνέντευξη από τον ίδιο (τον βλέπουμε όντως να κάθεται αντικριστά με τον… εαυτό του) και μιλά σχετικά με τη μεταφορά του έργου από το χαρτί στο φιλμ.

Ειδήσεις Σήμερα: