Τέσσερα χρόνια μετά το «Get Ready», το άλμπουμ που τους έδωσε ξανά μια θέση στο σύγχρονο μουσικό χάρτη, οι Berbard Sumner (φωνητικά), Peter Hook (μπάσο) και Stephen Morris (ντραμς) -με τον Phil Cunningham να έχει πάρει τη θέση της απελθούσης Gillian Gilbert πίσω από τα κίμπορντς- επιστρέφουν στη δισκογραφική επικαιρότητα με το «Waiting For The Sirens’ Call».
Το ρεπερτόριο του όγδοου άλμπουμ τους απαρτίζεται από έντεκα νέα τραγούδια, για την παραγωγή των οποίων το συγκρότημα συνεργάστηκε με τέσσερεις διαφορετικούς παραγωγούς: Stephen Street, John Leckie, Jim Spencer, Stuart Price (γνωστός και ως Jacques Lu Cont).
Από τα πρώτα λεπτά της ακρόασης γίνεται φανερό ότι το ιστορικό γκρουπ από το Μάντσεστερ δεν επιδιώκει μια ριζοσπαστική αλλαγή καλλιτεχνικής πορείας ή τη διαμόρφωση ενός νέου ηχητικού προφίλ, αλλά μάλλον τη διατύπωση μιας δήλωσης πίστης στις καλλιτεχνικές αξίες και τις αισθητικές επιλογές που σφράγισαν τις ημέρες ακμής του παρελθόντος. Τα φλερτ ηλεκτρικής rock έντασης και έντονων χορευτικών ρυθμών, που χάρισαν δόξα στους New Order σε άλμπουμ όπως το «Technique» (1989), επαναλαμβάνονται χωρίς εκπλήξεις -δυσάρεστες ή ευχάριστες- στα περισσότερα τραγούδια («Krafty», «Guilt Is A Useless Emotion», «Jetstream», στο οποίο συμμετέχει στα φωνητικά η Ana Matronic των Scissor Sisters), αν και χωρίς να απουσιάζει τουλάχιστον μια αδύναμη σύνθεση (το αβαθές, reggae ύφους «I Told You So»).
Ο χαρακτηριστικός παλμός από το μπάσο του Hook και η δροσερή ερμηνεία του Sumner δίνουν στα τραγούδια του «Waiting For The Sirens’ Call» τη χαρακτηριστική εκείνη ταυτότητα που αναγράφει «ήχος των New Order». Το νέο τους άλμπουμ ίσως να μην είναι το πιο ευρηματικό ή το πιο ριζοσπαστικό της καριέρας τους, είναι όμως εκείνο που έχει την πιο pop διάθεση – γεγονός, από μόνο του, όχι αμελητέο για ένα σύνολο που ήδη συμπλήρωσε 25 χρόνια ζωής.

Ειδήσεις Σήμερα: