Superwolf – Κριτική
Στο «Superwolf» η «alt-country» φόρμουλα εφαρμόζεται λεπτομερώς και επιτυχώς σε τραγούδια ξεγυμνωμένα, όπως ακριβώς τα γέννησε η έμπνευση: με ενδοσκοπικούς στίχους, χαλαρή ανάπτυξη και μελαγχολική διάθεση. Οι ενορχηστρώσεις περιορίζονται στα εντελώς απαραίτητα. Αυτό συνήθως σημαίνει δύο κιθάρες και δύο φωνές, ενώ σπανιότερα υπάρχει ρυθμική υποστήριξη από μπάσο/ντραμς. Αν και η αισθητική σφραγίδα του Will Oldham -όπως είναι το πραγματικό όνομα του ανθρώπου που κρύβεται πίσω από το καλλιτεχνικό προσωπείο Bonnie «Prince» Billy αλλά και από αρκετά ακόμη ψευδώνυμα- είναι πολύ χαρακτηριστική και στα έντεκα τραγούδια του «Superwolf», το άλμπουμ χρεώνεται κατά το ήμισυ στον Matt Sweeney, πρώην ηγέτη των Chavez και μέλους των Zwan του Billy Corgan. Η κιθάρα του Sweeney, αν και περιορίζεται σε χαμηλές εντάσεις, «γεμίζει» με ταιριαστό τρόπο τα διαστήματα μεταξύ των διηγήσεων του Oldham, οδηγώντας τη συνεργασία σε επιτυχία, γεγονός σημαντικό αφού πάνω από μία ηγετικές μορφές στο ίδιο σχήμα σπανίως καταφέρνουν να συμβιώσουν.
- Συνταξιούχοι: Τα 4+1 νέα μέτρα ενίσχυσης
- Ο Βλαντίμιρ Πούτιν ως ο Τζέιμς Μποντ της Ρωσίας; – Πώς ο δυτικός κινηματογράφος αναπαράγει τον μύθο του Κρεμλίνου
- Τι κρύβεται πίσω από την απιστία;
- ΕΝΦΙΑ: Τα 18+1 μυστικά για να «κλειδώσετε» έκπτωση έως 20%
- «Πόσο χρεώνει το ΑΦΜ;» – Πρόσωπα από διαλόγους του ΟΠΕΚΕΠΕ τοποθετήθηκαν ξανά σε θέσεις ευθύνης
- Πώς θα ειναι η αγορά εργασίας σε Ελλάδα και ΕΕ το 2040; Τρεις εμπειρογνώμονες απαντούν στο in
