Απορρίπτει η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών το σύστημα εισαγωγής σε ΑΕΙ και ΤΕΙ

71

Αλλαγή του συστήματος εισαγωγής στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, αλλά και άμεση αξιολόγησή τους ζητά η πλειονότητα των πολιτών που απάντησαν σε μεγάλη πανελλαδική έρευνα του Ιδρύματος Λαμπράκη, που δημοσιεύθηκε στο Βήμα της Κυριακής. Χαρακτηριστικά, το σύνολο σχεδόν των ερωτηθέντων (97%) ζητά την κατάργηση των γενικών εξετάσεων με τη μορφή που τις ξέρουμε σήμερα.

Από αυτό το 97%, ένα ποσοστό 59% προτείνει τη θέσπιση ενός νέου συστήματος, στο οποίο η επιλογή των εισαγομένων θα γίνεται από τα πανεπιστήμια και τα TEI. Ειδικότερα, το 90% των νέων που συμμετείχαν στην έρευνα τάσσεται υπέρ της αξιολόγησης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ενώ σε ποσοστό 64% δηλώνουν ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιβάλλονται δίδακτρα στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Οι ερωτηθέντες θεωρούν ότι για τα προβλήματα στο χώρο της εκπαίδευσης ευθύνονται «η έλλειψη συντονισμού και οι ασαφείς αποφάσεις του υπουργείου Παιδείας», ενώ ένα ποσοστό 94% κρίνει ότι για τη χαμηλή απόδοση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων της χώρας μας ευθύνεται η απουσία γενικότερου οράματος για την Παιδεία.

H έρευνα γνώμης «H εκπαίδευση στην Ελλάδα» διεξήχθη το χρονικό διάστημα 4-31 Μαΐου από το Ιδρυμα Λαμπράκη για λογαριασμό της εφημερίδας Το Βήμα. H έρευνα διεξήχθη από τον διαδικτυακό κόμβο «e-paideia.net» του Ιδρύματος, ενώ κατά τη διάρκειά της κατεγράφησαν οι απόψεις 1.300 Ελλήνων χρηστών του Διαδικτύου για τα μεγάλα θέματα που αφορούν στην εκπαίδευση στην Ελλάδα σήμερα.

Οι συμμετέχοντες στην έρευνα είναι κατά το 57% άνδρες (πτυχιούχοι πανεπιστημίων και TEI), κατά το 18% φοιτητές και κατά το 27% ιδιωτικοί υπάλληλοι. Ακόμη, σε ποσοστό 13% είναι εκπαιδευτικοί Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, σε 6% εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σε 3,5% εκπαιδευτικοί Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σε 4,3% μαθητές, σε 6,5% δημόσιοι υπάλληλοι, σε 10% ελεύθεροι επαγγελματίες. Από αυτούς, οι τρεις στους τέσσερις κατοικούν σε πόλεις με πληθυσμό πάνω από 50.000 κατοίκους.

Κεντρικό συμπέρασμα της έρευνας είναι η διαπίστωση ότι οι πολίτες (ως δικαιούχοι του προσφερόμενου εκπαιδευτικού έργου), αλλά και οι εκπαιδευτικοί (ως συμβάλλοντες στην προσφερόμενη εκπαίδευση), είναι δυσαρεστημένοι από την επικρατούσα κατάσταση στην ελληνική εκπαίδευση. H απουσία γενικότερου οράματος για την εκπαίδευση αναγνωρίζεται απ όλους (94%) ως κυρίαρχος παράγοντας κακοδαιμονίας του εκπαιδευτικού συστήματος στο σύνολό του. Όπως προκύπτει από την έρευνα:

– Το 89% των συμμετεχόντων θεωρεί ότι η σχολική εκπαίδευση δεν προετοιμάζει κατάλληλα τους νέους για τις ανάγκες της εποχής.
– Κρίση εμπιστοσύνης προς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης απεικονίζεται σχετικά με το χειρισμό τους σε θέματα εκπαίδευσης: το 92% των συμμετεχόντων θεωρεί ότι ο ρόλος των MME είναι αποπροσανατολιστικός, μόνο το 14% θεωρεί το ρόλο των MME εποικοδομητικό, ενώ ένα 15% των συμμετεχόντων θεωρεί ότι τα MME προβάλλουν αντικειμενικά τα θέματα της εκπαίδευσης.

Ακόμη, σύμφωνα με τις απαντήσεις που καταγράφηκαν:

* Ευθύνη για την αποτελεσματικότητα της σχολικής εκπαίδευσης αποδίδουν: κατά 94% στα προγράμματα σπουδών, κατά 94% στις μεθόδους διδασκαλίας, κατά 94% στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, κατά 92% στις υποδομές, κατά 88% στην εμπειρία των εκπαιδευτικών, κατά 83% στη διοίκηση του σχολείου και κατά 73% στη συμμετοχή των γονέων των παιδιών.

* Όσον αφορά τους παράγοντες που συνδέονται με τη χαμηλή ποιότητα ειδικά της σχολικής εκπαίδευσης, το 94% των συμμετεχόντων θεωρεί ότι ευθύνεται η απουσία γενικότερου οράματος για την Παιδεία, το 91% ότι ευθύνονται η έλλειψη συντονισμού και οι ασαφείς αποφάσεις των εθνικών εκπαιδευτικών αρχών, το 88% η έλλειψη δομών και η υποχρηματοδότηση, το 84% η περιορισμένη διάθεση για διδασκαλία των εκπαιδευτικών, το 83% η περιορισμένη κατάρτιση των εκπαιδευτικών, το 80% η έλλειψη της σχέσης της εκπαίδευσης με την επαγγελματική ανάπτυξη των νέων, το 76% οι κομματικές και συντεχνιακές εξαρτήσεις, το 73% η περιορισμένη ελευθερία πρωτοβουλιών των εκπαιδευτικών, το 72% το αδιάφορο περιεχόμενο σπουδών, το 46% η έλλειψη πειθαρχίας στο σχολείο και το 21% η υιοθέτηση ευρωπαϊκών κατευθύνσεων.

* Το 96% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι ένας ολοκληρωμένος και αποδοτικός τρόπος αξιολόγησης του σχολικού έργου θα πρέπει να περιλαμβάνει αξιολόγηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αντιστοίχως το 95% του δείγματος θεωρεί ότι πρέπει να περιλαμβάνει αξιολόγηση των δομών (υποδομών, πόρων, διοίκησης), το 94% ότι πρέπει να περιλαμβάνει αξιολόγηση των αποκτώμενων γνώσεων και δεξιοτήτων, το 86% ότι πρέπει να περιλαμβάνει αξιολόγηση των πολιτικών της εκπαίδευσης.

* Στην ερώτηση για το αν η αξιολόγηση του έργου της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης θα βοηθήσει στη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς της και θα έχει ευρύτερο κοινωνικό όφελος, θετικά απαντά το 90%.

Όσον αφορά την καταβολή διδάκτρων για τη συμμετοχή σε σπουδές Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, οι συμμετέχοντες απάντησαν ως εξής:

– Το 64% απάντησε ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να καταβάλονται δίδακτρα.
– Το 62% απάντησε «όχι» στην καταβολή διδάκτρων σε προπτυχιακό επίπεδο (ακόμη και αν το εισόδημα του εκπαιδευομένου ανήκει στο ανώτατο κλιμάκιο 5%).
– Το 59% απάντησε «όχι» στην καταβολή διδάκτρων για την απόκτηση δεύτερου πτυχίου.
– Το 58% απάντησε «όχι» στην καταβολή διδάκτρων σε μεταπτυχιακό επίπεδο.

Εκτιμώντας τα αποτελέσματα της έρευνας, ο βοηθός γενικός διεθυντής του Ιδρύματος Λαμπράκη, Νικήτας Καστής, επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι το εκπαιδευτικό σύστημα διανύει περίοδο αμφισβήτησης και κρίσεων, κατά την οποία συνήθως το μακροπρόθεσμο θυσιάζεται στο βωμό του βραχυπρόθεσμου οφέλους.

Ο κ. Καστής σημειώνει επίσης ότι διαμορφώνονται με όλο και περισσότερη σαφήνεια θετικές στάσεις απέναντι στην αξιολόγηση, ως μια διαδικασία για τη βελτίωση.

Ακόμη, η άποψη περί της έλλειψης πόρων συνεχίζει να είναι κυρίαρχη και το ίδιο εμφανίζεται και η θέση ότι το κόστος οποιασδήποτε μορφής μάθησης, ακόμη και πέραν του πτυχίου της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, πρέπει να φέρεται από την κοινωνία και όχι από το άτομο, ανεξαρτήτως του ποιος προσπορίζεται τα οφέλη.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ