Σιγανά και ταπεινά ο Νίκος Ανδρουλάκης φτάνει στην τέταρτη προσωπική του δουλειά, πάντα σε «έντεχνο» ύφος και πάντα με υλικό προσεκτικά διαλεγμένο. Στο συγκεκριμένο άλμπουμ ερμηνεύει δέκα τραγούδια, σε μουσική και ενορχήστρωση του Γιώργου Δεσποτίδη και σε στίχους Ηλία Κατσούλη.
Δύσκολα θα βρει κανείς ψεγάδι στο νέο δίσκο του Κρητικού καλλιτέχνη. Οι μελωδίες δανείζονται στοιχεία από το χώρο του λαϊκού και του παραδοσιακού τραγουδιού, οι στίχοι κινούνται σε ένα ποιητικό/ρομαντικό κλίμα που παραπέμπει στις καλές εποχές του λεγόμενου «σύγχρονου έντεχνου» και ο ίδιος ο τραγουδιστής δίνεται ολόψυχα σε αυτά που διάλεξε να πει.
Είναι παρήγορο να επιμένει κάποιος κόντρα στο ρεύμα. Παράλληλα όμως ένας τέτοιος δίσκος σήμερα μοιάζει με ουτοπία. Του «Παραδείσου η λεμονιά» (για να θυμηθούμε τη μεγάλη επιτυχία του Ν.Ανδρουλάκη) άνθισε σε πρόσφορο έδαφος. Το «Ένα Κομμάτι Ουρανό» πολεμά εποχές κάθε άλλο παρά ευνοϊκές. Μακάρι να βρει την ανταπόκριση που του αξίζει.