Έπειτα από τέτοιο hype, που προήλθε αποκλειστικά από μια σειρά θρυλικών ζωντανών εμφανίσεων με αντρικά strip show σε εκκλησίες, γκαλερί και ανυπόληπτους κινηματογράφους, οι Hidden Cameras έχουν πλέον την ευκαιρία να προωθήσουν τη μουσική τους εκ του ασφαλούς. Η μπάντα του Joel Gibb, με έδρα το Τορόντο και δεδομένη υπερατλαντική εμβέλεια, στο δεύτερο άλμπουμ της αναπαράγει και πάλι γνωστές indie pop φόρμες, διατηρώντας τις σαφείς αναφορές στα 60s και στα gospel, καλά μπολιασμένες με νέες απροκάλυπτες δόσεις από Belle And Sebastian. Και αν αυτό ακούγεται άκρως δελεαστικό, στην πραγματικότητα ο συχνά κολλητικός ήχος τους παραμένει επίπεδος και ουσιαστικά κατώτερος των προσδοκιών της εικόνας που έχουν επιμελώς χτίσει. Φωτεινή εξαίρεση αποτελεί το πολύ καλό φερώνυμο τραγούδι “Doot Doot Ploot” και το “In The Union Of Wine”. Νομίζω πως λίγη ακρόαση των συμπατριωτών τους Grapes Of Wrath θα ήταν καταλυτική, προκειμένου να απελευθερώσουν την έμπνευσή τους. Συνεπώς, don’t believe the hype!

Ειδήσεις Σήμερα: