Οι Who σχηματίστηκαν το 1964 στο Λονδίνο από τους Pete Townshend (κιθάρα/φωνητικά), Roger Daltrey (φωνητικά), John Entwistle (μπάσο) και Keith Moon (τύμπανα). Στη διάρκεια της δεκαετίας του ’70 ανταγωνίζονταν με τους Rolling Stones για τον τίτλο της «μεγαλύτερης rock ‘n’ roll μπάντας στον κόσμο», με ισχυρότερο όπλο τη δύναμη και την αύρα των ζωντανών τους εμφανίσεων. Ενώ όμως η μουσική των Stones ήταν κατά κύριο λόγο ριζωμένη στο παρελθόν (βασικά σε στιλ της αφροαμερικανικής μουσικής), αυτή των Who όλο και περισσότερο αποτελούσε αποκλειστική εκδήλωση των φιλόδοξων οραματισμών του Townshend για μια ανανεωτική εξέλιξη του rock προς νέες, ανεξερεύνητες περιοχές.
Με τον τρόπο αυτό οι Who ενσάρκωσαν ένα εντυπωσιακό, μοναδικό πείραμα για τη χρήση της ηχητικής αποδόμησης ως μέσου για νέα δημιουργία. Οι αντιθέσεις που τους χαρακτήριζαν ως ομάδα αλλά και οι εσωτερικές συγκρούσεις που τους δυνάστευαν ως άτομα μπορούσαν να αποδίδουν αειθαλή καλλιτεχνική φρεσκάδα, πηγαίο ενθουσιασμό και καθηλωτική αμεσότητα.
Έπειτα από μια πρώτη περίοδο που έδωσε εξαίρετα τραγούδια εφηβικού ρεαλισμού και εξέγερσης («My Generation» [1965]) αλλά και παιχνιδιάρικων ενδοσκοπήσεων («Pictures Of Lily» [1967]), το πρώτο μεγάλο έργο του γκρουπ ήταν η rock όπερα «Tommy» (1969), που γνώρισε νέα επιτυχία στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στις μεγάλες θεατρικές σκηνές του Μπρόντγουεϊ. Η ενδοσκοπική διάσταση του έργου (ο ήρωας Tommy θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένας rock σταρ) γιγαντώθηκε στο αντίστοιχης δομής «Quadrophenia» (1973).
Αν και μεταγενέστερα η αφοσίωση του Townshend στο αγνό, ευθύ rock ‘n’ roll κλονίστηκε, όπως και η ίδια η συνοχή του γκρουπ, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι στις καλές τους μέρες οι Who ήταν μεταξύ των ελαχίστων που κατάφεραν να εδραιώσουν το rock (και ειδικότερα την progressive εκδοχή του) ως έκφραση μιας αυτοδύναμης, λειτουργικής μορφής τέχνης.
Η συλλογή «Then And Now» συγκεντρώνει 18 μεγάλες επιτυχίες τους που καλύπτουν την περίοδο 1965 («I Can’t Explain»)-1981 («You Better You Bet») φιλοξενώντας τραγούδια-ορόσημα της ηλεκτρικής μουσικής -όπως τα «My Generation», «The Kids Are Alright», «Substitute», «I Can See For Miles», «Magic Bus», «Pinball Wizzard», «Won’t Get Fooled Again», «Love Reign O’er Me», «Who Are You?»- αλλά και δύο νέες ηχογραφήσεις, το «Old Red Wine» (ένας φόρος τιμής του Townshend στον μπασίστα Entwistle, που απεβίωσε τον Ιούνιο του 2002 σε ξενοδοχείο του Λας Βέγκας ενώ οι επανενωθέντες Who προετοίμαζαν περιοδεία στη Βόρεια Αμερική) και το «Real Good Looking Boy» (μια αυτοβιογραφική αναφορά του Townshend στην εξισορρόπηση που του εξασφάλισε το rock ‘n’ roll για τις ανατροπές της προσωπικής του ζωής).

Ειδήσεις Σήμερα: