Τα “Μελαγχολικά Ημερολόγια” του Max Richter δεν περιέχουν σελίδες για τις απογοητεύσεις και τη σκοτεινιά των ερώτων, αλλά συναισθήματα που πηγάζουν από διαρκή ενδοσκόπηση. Έχουν ως μουσικό υπόβαθρο τις δομές της κλασικής μουσικής που γνωρίσαμε στο περσινό ντεμπούτο του “Memoryhouse”, με σαφέστερες αναφορές σε τοπία που παραπέμπουν στον Κάφκα και τον Πόε. Τα πλήκτρα της παλιάς γραφομηχανής που συνοδεύουν τις απαγγελίες των λιγοστών στίχων συμβάλλουν καθοριστικά στη δημιουργία υποβλητικής ατμόσφαιρας, η οποία ισορροπεί ευαίσθητα στο μεταίχμιο της θλίψης και της λύτρωσης. Κάποιες στιγμές είναι σαν να νιώθεις το ημίφως και την υγρασία του δωματίου όπου ο Richter έκρυβε τα μύχια των συναισθημάτων του, πριν αποφασίσει να τα εκθέσει σε κοινή θέα. Στη δουλειά του αυτή συνοδεύεται από έξι μουσικούς, οι οποίοι αποτυπώνουν δημιουργικά τις επιδράσεις από τον Philip Glass και τους συγκλονιστικούς Geoff Smith Band. Όσοι τολμήσετε να περπατήσετε πλάι του να είστε σίγουροι ότι θα νιώσετε αρκετές από τις “εξομολογήσεις” του δικές σας.

Ειδήσεις Σήμερα: