Ένα από τα πιο όμορφα άλμπουμ της ελληνικής δισκογραφίας. Ένα LP από τη δεκαετία του 1970, με έντεκα θαυμάσιες μελωδίες, με απλό αλλά μεστό στίχο, μαστόρικα φτιαγμένο από δημιουργούς του λαϊκού τραγουδιού και ερμηνευμένο μοναδικά από δυο ανερχόμενους τότε τραγουδιστές.
Το 1972 είχαν συμπληρωθεί πενήντα χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή. Ωστόσο, μόνο οι διάφοροι σύλλογοι των προσφύγων είχαν φροντίσει ώστε να μην ξεχαστεί η «μαύρη επέτειος». Όπως αναφέρεται σε κείμενα επιφανών Μικρασιατών -από το ένθετο του CD-, το καθεστώς των στρατιωτικών προτίμησε να γιορτάσει τα 150 της Επανάστασης του 1821 και να «περάσει στο ντούκου» την εθνική συμφορά. Εκείνη τη χρονιά, πιθανόν εμπνευσμένος από το δράμα των προσφύγων τους οποίους γνώρισε στα Τρίκαλα (κείμενο του Λευτέρη Παπαδόπουλου), ο Απόστολος Καλδάρας αποφάσισε να φτιάξει ένα δίσκο με τραγούδια που θα είχαν θέμα τον ξεριζωμένο ελληνισμό. Προκειμένου να κρατήσει το έργο σε λαϊκό πλαίσιο ζήτησε στίχους από τον Πυθαγόρα, ένα στιχουργό με αμέτρητες επιτυχίες στο ενεργητικό του. Σύμφωνα με μαρτυρία του Κώστα Καλδάρα, τα τραγούδια προορίζονταν για τον Στέλιο Καζαντζίδη. Όμως η συνεργασία δεν ευοδώθηκε. Έτσι, στο στούντιο κλήθηκαν δυο νέοι ερμηνευτές. Ο Γιώργος Νταλάρας, που ήδη είχε κάνει τις πρώτες του επιτυχίες με τραγούδια των Κουγιουμτζή, Λοΐζου και Καλδάρα, και η Χάρις Αλεξίου, που ουσιαστικά έκανε το ντεμπούτο της στη δισκογραφία.
Η «Μικρά Ασία» γνώρισε τεράστια επιτυχία. Σε μια εποχή κατά την οποία η λογοκρισία απαγόρευε ακόμα και τη χρήση ορισμένων λέξεων, ο δίσκος μιλούσε για «λαό» και για τη φιλία δυο κρατών που τα συνέδεε παραδοσιακή… έχθρα. Σε καιρούς που το κλαρίνο και το δημοτικό τραγούδι είχαν αναχθεί σε επίσημη διασκέδαση της δικτατορίας, από τα αυλάκια αυτού του βινυλίου ακουγόταν το σαντούρι, ο ταμπουράς και το κανονάκι. Ούτε ένα από τα τραγούδια του άλμπουμ δεν έμεινε στη σκιά. Από του «Βοσπόρου τα στενά» μέχρι τα «Δυο παλικάρια απ΄ τ΄ Αϊβαλί» και από τη «Σμύρνη» έως το «Πήρε φωτιά το Κορδελιό» και το «Μαρμαρωμένο βασιλιά», οι μελωδίες του Καλδάρα και τα λόγια του Πυθαγόρα αγαπήθηκαν από όλους. Το LP έγινε σύντομα χρυσό στην ελληνική αγορά, ενώ αναφέρεται ότι πραγματοποίησε πολύ υψηλές πωλήσεις και στην Αμερική. Ακολούθησε ένα ακόμα άλμπουμ («Βυζαντινός Εσπερινός») με τους ίδιους συντελεστές, αλλά σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Τριάντα δύο χρόνια μετά την πρώτη έκδοση η «Μικρά Ασία» κυκλοφορεί πάλι σε νέα συσκευασία (κουτί σε μέγεθος CD και ένθετο φυλλάδιο) και με νέα ηχητική επεξεργασία (τεχνολογία 96 kHz/24 bit). Ο χρόνος έκρινε και δικαίωσε ένα έργο, που φιλοδοξία του ήταν να μιλήσει στις καρδιές του απλού κόσμου χωρίς ποιητικά σχήματα και χωρίς πομπώδεις μουσικές. Αυτά τα στοιχεία το κράτησαν ζωντανό μέχρι σήμερα.