Και μόνο από σεβασμό προς τα θύματα της χούντας στην Αργεντινή (μιλάμε για 30.000 αγνοούμενους) η ταινία αυτή δεν έπρεπε να βγει στο εμπόριο. Μέσα από την ιστορία ενός άντρα που ψάχνει απεγνωσμένα την αγνοούμενη σύζυγό του, ο Χάμπτον επιχειρεί να σκιαγραφήσει τα μαύρα χρόνια της πολυετούς δικτατορίας στη χώρα αυτή της Λατινικής Αμερικής. Όμως, το αποτέλεσμα είναι επιεικώς απαράδεκτο: αμήχανη σκηνοθεσία, ερασιτεχνικές ερμηνείες (κάκιστος ο Μπαντέρας), απουσία έμπνευσης. Πραγματικά, είναι απορίας άξιο πώς το συγκεκριμένο φιλμ έφτασε μέχρι τις υποψηφιότητες του Φεστιβάλ Βενετίας στη διοργάνωση του 2003. Η ελληνική έκδοση διαθέτει εικόνα πλήρους ανάλυσης (καλή, αλλά όχι κορυφαία λεπτομέρεια) και ήχο σε έξι διακριτά κανάλια, από μια τυπικού σχεδιασμού πολυκάναλη μπάντα.

Ειδήσεις Σήμερα: