Μέτρα για την εξομάλυνση των σχέσεων τραπεζών-καταναλωτών προωθεί το ΥΠΑΝ

28

Σε προληπτικό έλεγχο και προέγκριση των συμβάσεων που ρυθμίζουν τις σχέσεις τραπεζών και καταναλωτών σχεδιάζει να προχωρήσει το υπουργείο Ανάπτυξης, διαπιστώνοντας τη σωρεία των παραπόνων των καταναλωτών, αλλά και των νομικών παρατυπιών των τραπεζών.

Τη νέα πολιτική ανήγγειλε την Πέμπτη στη Βουλή ο υφυπουργός Ανάπτυξης Γιάννης Παπαθανασίου απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΝ Φώτη Κουβέλη, φέροντας ως παράδειγμα τις «εταιρείες σταθερής και κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα, οι οποίες έχουν την υποχρέωση να στέλνουν στην EETT τις συμβάσεις των διαφόρων υπηρεσιών που προσφέρουν στους καταναλωτές».

Μάλιστα ο υφυπουργός Ανάπτυξης πρόσθεσε ότι θα ζητήσει τη συνεργασία του υπουργείου Οικονομικών και της Τράπεζας της Ελλάδος, έτσι ώστε να υπάρξει ο απαραίτητος συντονισμός και να ληφθούν οι σχετικές αποφάσεις «με στόχο τη διασφάλιση των οικονομικών συμφερόντων των καταναλωτών».

Παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια έχουν εκδοθεί μια σειρά δικαστικών αποφάσεων που αλλάζουν τους όρους των τραπεζικών συμβάσεων, «είναι κοινή διαπίστωση ότι οι συναλλασσόμενοι καταναλωτές αντιμετωπίζουν μια σειρά προβλήματα που δεν βοηθούν στην εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης τραπεζών-πελατών», όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Τονίζεται ακόμη ότι «η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, κυρίως την τελευταία τριετία, δέχτηκε και δέχεται σε καθημερινή βάση παράπονα και καταγγελίες για παραβάσεις της νομοθεσίας εκ μέρους των τραπεζών αναφορικά με καταθετικές και πιστωτικές συμβάσεις, καθώς και μη εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων».

Τα «κόλπα» των τραπεζών

Όπως αναφέρει Το Βήμα, το μέγεθος του προβλήματος περιγράφεται σε ενημερωτικό σημείωμα της Διεύθυνσης Πολιτικής Καταναλωτή του υπουργείου Ανάπτυξης, που ζήτησε ο υφυπουργός εν όψει της συζήτησης στη Βουλή. Μεταξύ άλλων παρατηρούνται τα εξής:

1. Χρέωση προσωπικών λογαριασμών με μικρά υπόλοιπα ή λογαριασμών σε αδράνεια, με διάφορα έξοδα και προμήθειες.
2. Παρακράτηση προμήθειας για συναλλαγές εφόσον δεν διενεργούνται μέσω ΑΤΜ.
3. Παρακράτηση προμήθειας σε λογαριασμούς όψεως στην περίπτωση που το μέσο μηνιαίο υπόλοιπο είναι λιγότερο των 1.500 ευρώ.
4. Παρακράτηση προμήθειας ποσού 1,5 ευρώ για κατάθεση ποσού σε λογαριασμό άλλου.
5. Χρέωση των στεγαστικών δανείων με έξοδα διαχείρισης που προσδιορίζονται συνήθως ποσοστιαία ή κλιμακώνονται ανάλογα με το ύψος του δανείου
6. Δυσανάλογη χρέωση των καταναλωτών που επιθυμούν προεξόφληση των δανείων τους και χρέωσή τους με κόστος επανατοποθέτησης πέραν του νομίμου 2%.
7. Επιβάρυνση των πιστούχων με υπέρμετρα έξοδα για την τήρηση λογαριασμού και είσπραξη προμήθειας για κάθε δοθείσα πληροφορία σχετική με το δάνειό τους
8. Διαφήμιση δανείων μέσω τηλεφώνου και σε περίπτωση υπαναχώρησης των δανειοληπτών εξακολούθηση της χρέωσης των τόκων.
9. Μη ορθός επανυπολογισμός των οφειλών των δανειοληπτών σύμφωνα με το άρθρο 30 του ν. 2789/2000 όπως τροποποιήθηκε με το νόμο για τα πανωτόκια
10. Καθυστέρηση ή άρνηση μεταφοράς ή αποδοχής υπολοίπων από τράπεζα σε τράπεζα.
11. Χρέωση των δανειοληπτών για τη συναίνεση της τράπεζας στην άρση των βαρών από τα ακίνητά τους μετά την αποπληρωμή του στεγαστικού δανείου τους.
12. Έκδοση πιστωτικών καρτών και αποστολή τους στους καταναλωτές χωρίς προηγούμενη αίτησή τους.
13. Έκδοση και αποστολή πιστωτικών καρτών ταχυδρομικά, με αποτέλεσμα στην περίπτωση που η κάρτα κλαπεί και χρησιμοποιηθεί εν αγνοία του δικαιούχου, η τράπεζα να διεκδικεί από αυτόν τη διενεργηθείσα οφειλή.
14. Δυσκολία στην εξόφληση του συνολικού ποσού της οφειλής από πιστωτικές κάρτες, καθ όσον οι υπάλληλοι αναφέρουν στους αιτούντες το ποσό που εμφανίζεται τη δεδομένη στιγμή και όχι το συνολικό ποσό της οφειλής που ενδέχεται να προέρχεται και από δόσεις.
15. Καθυστέρηση ή μη πραγματοποίηση αντιλογισμών σε περίπτωση που δεν ζητηθεί ειδικά από τους καταναλωτές.
16. Στην περίπτωση της σύναψης σύμβασης παροχής υπηρεσιών με κέντρα αδυνατίσματος ή γυμναστήρια και πληρωμής του ποσού με πιστωτικές κάρτες παρατηρείται το φαινόμενο όταν οι καταναλωτές υπαναχωρήσουν από τη σύμβαση, οι τράπεζες να απαιτούν να εισπράξουν το σύνολο της οφειλής.
17. Καθυστέρηση ή άρνηση μεταφοράς ή αποδοχής υπολοίπων από τράπεζα σε τράπεζα.
18. Τηλεφωνικές ενοχλήσεις σε ακατάλληλες ώρες για προώθηση τραπεζικών προϊόντων.
19. Ανάθεση της είσπραξης των οφειλών από πιστωτικές κάρτες σε εισπρακτικές εταιρείες, οι οποίες χρησιμοποιούν απαράδεκτες μεθόδους εκφοβισμού.
20. Αμφισβήτηση συναλλαγών σε καταστήματα κυρίως του εξωτερικού, ειδικά με πιστωτικές κάρτες visa, ακόμη και όταν ο καταναλωτής βεβαιώνει ότι το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα δεν βρισκόταν στο εξωτερικό.
21. Μη λήψη υπόψη ή καθυστερημένη λήψη υπόψη αιτήματος για ακύρωση πιστωτικών καρτών.
22. Αρνηση των τραπεζών να προβούν σε διακανονισμό των ληξιπρόθεσμων οφειλών από πιστωτικές κάρτες.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ