«Mικροί ήρωες της καθημερινότητας» σε μια ταινία που επιστρατεύει όλα τα κλισέ του είδους (έρωτας, απιστία, παρεξηγήσεις και αμοιβαίες εξηγήσεις), προκειμένου να αποσπάσει κατ΄ αρχήν την εύνοια του θεατή και κατά δεύτερο λόγο βραβεία και διακρίσεις. Εάν κρίνουμε από το εμπορικό αποτέλεσμα, τα κατάφερε παντού. Ως προς τα βραβεία ήταν υποψήφια για δυο Χρυσές Σφαίρες, ενώ απέσπασε αρκετές διακρίσεις σε βρετανικές διοργανώσεις -ανάμεσά τους ένα BAFTA. Στα ταμεία «έσκισε». Ειδικά στην Ελλάδα, το πρώτο εξάμηνο της περιόδου 2003-2004, κατόρθωσε να περάσει στην πρώτη δεκάδα, ξεπερνώντας σε εισιτήρια ακόμα και το «Master and Commander».
Έπειτα από τη μεγάλη επιτυχία των ταινιών «Τέσσερις Γάμοι και μια Κηδεία», «Μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ» και «Το Ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς», ο σεναριογράφος Ρίτσαρντ Κέρτις περνά πρώτη φορά πίσω από την κάμερα και κάνει αυτό που γνωρίζει πολύ καλά: Φέτες ζωής, γλυκές, πικρές ή γλυκόπικρες, πασπαλισμένες με πολύ χιούμορ και με ένα φευγαλέο δάκρυ. Δεν λείπουν οι κοινωνικές αναφορές, καθώς και η «κριτική» στις πολιτικές επιλογές της Αγγλίας. Ο πρωθυπουργός του σεναρίου αφήνει εμβρόντητο τον Πλανητάρχη (επίσης του σεναρίου), ανακοινώνοντας ότι η Βρετανία παύει να υπακούει στις εντολές των ΗΠΑ. Φυσικά, όλα αυτά περνάνε ξώφαλτσα και στο πλαίσιο μιας κομεντί που θέλει να «πιάσει» όσο το δυνατόν περισσότερους θεατές. Αυτό που μένει είναι το διάχυτο κλίμα ευφορίας, ορισμένες πραγματικά πνευματώδεις και οι δεκάδες σταρ που κρατούν μικρούς ή μεγάλους ρόλους.
Η ευρωπαϊκή ψηφιακή έκδοση δεν συγκαταλέγεται στα must have. Χωρίς να φτάνει την απόλυτη ποιότητα, η πλήρους ανάλυσης εικόνα δείχνει στιλπνή και διαυγής. Ο ήχος δεν σε ξετρελαίνει. Οι σχεδιαστές της μπάντας έδωσαν έμφαση στη μουσική και στις «κλασικές» ατμόσφαιρες (δρόμοι, εμπορικά κέντρα, χώροι αεροδρομίου). Τα έξτρα, τέλος, θα μπορούσαν να είναι πιο πλούσια. Υπάρχει μια επιλογή από τις σκηνές που κόπηκαν (λέγεται ότι η διάρκεια της ταινίας μετά το πρώτο μοντάζ ήταν πάνω από τρεις ώρες), υπάρχει ένα φιλμάκι με παρασκήνιο, υπάρχει και η μπάντα με τα σχόλια, που όμως δεν είναι τόσο διασκεδαστική όσο την περιμένει κανείς ούτε αποκαλύπτει πολλά από το παρασκήνιο των γυρισμάτων.