Petting Zoo – Κριτική

Οι Residents ύστερα από τριάντα χρόνια δημιουργίας παραμένουν πιστοί στη θεατρική διάσταση των πειραματικών art rock, jazz και ηλεκτρονικών αναζητήσεών τους, καταχρώμενοι την πανουργία με την οποία προκαλούν έντονα συναισθήματα χωρίς καν να αποκαλύπτουν τα πρόσωπά τους. Το «Petting Zoo» είναι μια συλλογή με υλικό από τις απαρχές του «Meet The Residents» (1974) μέχρι το «Demons Dance Alone» (2002). Η διαφορά της από τις προγενέστερες έγκειται στο ότι η επιλογή των είκοσι τραγουδιών έγινε με γνώμονα το κατά πόσο αυτά θεωρούνται «εύληπτα» και αναγνωρίσιμα. Με άλλα λόγια, έχουμε να κάνουμε πρωτίστως με ένα άνοιγμα προς το κοινό που δεν είναι εξοικειωμένο με τη μουσική τους και δευτερευόντως με μια δελεαστική πρόταση προς τους φίλους τους. Και αν είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η ενιαία θεματική των επιμέρους κυκλοφοριών αποτελεί τον άξονα γύρω από τον οποίο κορυφώνεται η δυναμική των συνθέσεών τους, δεν πρέπει να υποτιμηθεί η δυνατότητα που δίνεται στους μη μυημένους να δεχτούν ερεθίσματα για πιο εξειδικευμένες αναζητήσεις. Ούτως ή άλλως οι συστάσεις γίνονται σωστά, αφού τόσο η πολιτεία των Residents όσο και η συμμετοχή των Snakefinger, Chris Cutler, Fred Frith και Todd Rundgren μόνο εύληπτα τραγούδια δεν είναι δυνατόν να προοιωνίζουν.