53

Σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος, στο οποίο υπαίτιος είναι νεαρός οδηγός, και το αυτοκίνητο είναι ιδιοκτησίας άλλου προσώπου (π.χ. του γονέα του), τότε ανακύπτουν ευθύνες αποζημίωσης και από τους δύο προς στο θύμα, σύμφωνα με την υπ αριθμ. 96/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Συγκεκριμένα, η απόφαση εκδόθηκε για την εξής υπόθεση: Το 1995 στην Εθνική οδό Θεσσαλονίκης – Κιλκίς σημειώθηκε τροχαίο δυστύχημα, ύστερα από «κόντρες» δύο νεαρών οδηγών, που έτρεχαν με ταχύτητα 120 χλμ. Ο ένας από τους δύο οδηγούς έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου, και προσέκρουσε στο προστατευτικό κιγκλίδωμα. Από το δυστύχημα έχασε τη ζωή του ο συνεπιβάτης του ενός αυτοκινήτου. Ο ένας από τους δύο νεαρούς οδηγούσε το αυτοκίνητο του πατέρα του.

Εξετάζοντας την υπόθεση ο Αρειος Πάγος έκρινε ότι «ο ζημιούμενος επιβάτης, ή σε περίπτωση θανάτωσής του οι κατά νόμο δικαιούχοι, μπορεί να θεμελιώσει τις αξιώσεις του στο άρθρο 914 του Αστικού Κώδικα (όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει) για τον οδηγό, και στο άρθρο 922 του Αστικού Κώδικα (ο κύριος ή ο προστήσας κάποιον άλλο ευθύνεται για τη ζημία που ο προστηθείς προξένησε σε τρίτον) για τον ιδιοκτήτη και μη οδηγό, ως προστήσαντα».

Επιπλέον, η απόφαση αναφέρει: «Η σχέση της πρόστησης δεν είναι απαραίτητο να στηρίζεται σε δικαιοπραξία, ή σύμβαση με την στενή έννοια του όρου. Μπορεί να στηρίζεται σε σχέση καθαρώς πραγματική, ή σε σχέση φιλική, ή συγγενική, και τέτοια υπάρχει όταν ο ιδιοκτήτης, ή ο κάτοχος του αυτοκινήτου, εμπιστεύεται την οδήγησή του σε φίλο του, ή ο πατέρας στο γιο του».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: