Η εξειδικευμένη στην jazz αμερικανική ετικέτα Concord μπήκε φιλόδοξα στο χώρο του SACD με ένα πρόγραμμα κυκλοφοριών που ήδη αριθμεί 30 τίτλους. Ο σχετικός κατάλογος περιλαμβάνει κυρίως επανεκδόσεις παλιότερων έργων από το πλούσιο ρεπερτόριο της Concord αλλά και νέες ηχογραφήσεις, όπως το «Out Of Sight» του γνωστού latin jazz περκασιονίστα Poncho Sanchez. Όλοι οι δίσκοι υιοθετούν υβριδικό φορμά -μπορούν δηλαδή να αναπαραχθούν τόσο από συμβατικά CD Player (στερεοφωνικός ήχος) όσο και από SACD (ήχος υψηλής ανάλυσης σε μείξη τόσο στερεοφωνική όσο και πολυκάναλη 5.1). Οι φίλοι της υψηλής πιστότητας θα βρουν ενδιαφέρουσα την πληροφορία ότι η επεξεργασία του πολυκάναλου μέρους για όλες τις κυκλοφορίες γίνεται εξ ολοκλήρου σε 24 κανάλια DSD (δεν μεσολαβεί δηλαδή για τη μείξη αναλογική μαγνητοταινία «δεύτερης γενιάς»).
Μέσα στον εκλεκτικά επιλεγμένο κατάλογο τίτλων, με υπογραφές βαρύνουσες όσο αυτές των Herb Ellis, Monty Alexander, Dave Brubeck, Ray Brown, Joe Pass, Scott Hammilton, Mongo Santamaria, Pete Escovedo, Joey Defrancesco, κ.ά. ξεχωρίζει η επανακυκλοφορία μιας από τις πιο αξιόλογες jazz δισκογραφικές προτάσεις των τελευταίων χρόνων. Πρόκειται για το «Like Minds», το άλμπουμ του 1998 στο οποίο τέσσερις κορυφαίοι σολίστες, οι Chick Corea (πιάνο), Pat Metheny (κιθάρα), Dave Holland (μπάσο) και Roy Haynes (ντραμς), συγκεντρώνονται υπό την καλλιτεχνική καθοδήγηση του βιμπραφωνίστα Gary Burton με ζητούμενο το συντονισμό των εκφραστικών και δημιουργικών τους δυνάμεων.
Εκείνο που έκανε στην ουσία ο Burton ήταν να δημιουργήσει την «ομάδα των ονείρων του»: Ο Metheny ήταν ένας πρώην προστατευόμενός του, που στην πορεία αναδείχθηκε σε αυτόφωτο αστέρα, με τον Corea είχαν συνεργαστεί άψογα σε ντουέτα, ο Haynes ήταν ο αγαπημένος του ντράμερ και ο Holland δεν ήταν τίποτε λιγότερο από ένας ζωντανός θρύλος του μπάσου. Πώς όμως θα συμπεριφερόταν το γιγαντωμένο «εγώ» καθενός από αυτούς τους βιρτουόζους σε μια επί ίσοις όροις συνεύρεση; Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος είναι φανερό ότι ο Burton βρήκε τον τρόπο να συνθέσει τις επιμέρους προσωπικότητες σε μια συνεκτική καλλιτεχνική οντότητα με συλλογική ηχητική πρόταση αλλά και με διακριτές «δηλώσεις» μέσω των σόλο, των «διαλόγων» και των υπόλοιπων προσωπικών εκφραστικών ρόλων που αναλογούν στον καθένα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν τέτοιο το επίπεδο του επαγγελματισμού της ομάδας και της μεταξύ των μελών επικοινωνίας, που έξι από τα δέκα τραγούδια ολοκληρώθηκαν μόλις με την πρώτη ηχητική καταγραφή («first takes»), ενώ άλλα δύο με τη δεύτερη. Το ρεπερτόριο περιλαμβάνει τέσσερις συνθέσεις του Metheny, τρεις του Corea, δύο του Burton και μία διασκευή στο «Soon», ένα από τα όχι ιδιαίτερα γνωστά κομψοτεχνήματα του Gershwin.
Η πολυκάναλη εκδοχή δίνει κυριολεκτικά νέα διάσταση στο άλμπουμ, επιτρέποντας στις ερμηνείες να αγκαλιάσουν το χώρο και στα όργανα να τοποθετηθούν μέσα σε αυτόν. Επίσης ενδιαφέρουσα είναι μια συγκριτική ακρόαση «απλού» στέρεο και SACD 2.0, που δείχνει ότι ακόμη και χωρίς surround η πολύ υψηλότερη δειγματοληψία του SACD δίνει στη στερεοφωνία πρωτόγνωρα ποιοτικά χαρακτηριστικά.