Νέα παρουσία στην ελληνική μουσική σκηνή και ένας πολύ καλός στο είδος του δίσκος: Δώδεκα παιχνιδιάρικες ποπ μπαλάντες, με στίχο έξυπνο, αλλά προπάντων κομψό. Στο παρασκήνιο συναντάμε έναν 19χρονο που σπούδασε πιάνο και τσέλο, παίζει κιθάρα και σήμερα είναι φοιτητής της αρχιτεκτονικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Στο προσκήνιο έχουμε ένα άλμπουμ που σου φτιάχνει το κέφι.
Ο Ζακ Στεφάνου δεν πρωτοτυπεί ως προς τη θεματολογία. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ο τρόπος που προσεγγίζει τετριμμένα ζητήματα, όπως του έρωτα και των σχέσεων. Στο «δήθεν», στις παντός τύπου μοναξιές και στο σαχλό στίχο που καταδυναστεύουν την ελληνική ποπ αντιπροτείνει φρεσκάδα, αισιοδοξία, μια προσεκτική επιλογή των λέξεων και έναν ιδιαίτερο τρόπο ερμηνείας. Δεν μας εκτοξεύει στο Διάστημα, αλλά ανοίγει δρόμο για μια ποπ πέρα από τα «σ΄ αγαπώ/μ΄ αγαπάς, μου λείπεις/σου λείπω». Η παραγωγή είναι της Δήμητρας Γαλάνη και η ενορχήστρωση του Μανώλη Φάμελλου.

Ειδήσεις Σήμερα: