Η μουσική πρόταση του Alasdair Roberts είναι δυσεύρετη, εκλεκτική αλλά και απόλυτα κατανοητή σε ό,τι αφορά τους λόγους που την γέννησαν. Από καλλιτεχνική/κοινωνική σκοπιά η «θέση» του Roberts είναι ταυτόχρονα αντίθεση, αντίδραση, αντιπαράθεση: μια ανοιχτή ρήξη με την πυρετώδη καθημερινότητα της ζωής στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις, με το κυνήγι του χρήματος και τις ανταγωνιστικές καριέρες-αυτοσκοπούς, με τη συλλήβδην έκπτωση των ιδεών και των αξιών.
Στα παραπάνω ο τραγουδιστής, τραγουδοποιός και κιθαρίστας από τη Γλασκόβη αντιτάσσει μια εκσυγχρονισμένη εκδοχή της βρετανικής folk με ακουστικές ενορχηστρώσεις (κιθάρα, ντραμς, πιάνο και περιστασιακά βιολί και αρμόνιο), με αβίαστες συνθετικές αναπτύξεις, με υπνωτικά, κυκλικά μοτίβα και με τραγούδια ενδοσκοπικά, συχνά μελαγχολικά, αλλά και ικανά να αναπλάθουν εικόνες φυσικής ομορφιάς και να υποβάλουν αργής κλιμάκωσης συναισθήματα.
Μέσα από το ρεπερτόριο αυτό ο Roberts αναδεικνύεται σε συνεχιστή (ή ίσως σε… δεύτερης γενιάς αναβιωτή) της βρετανικής folk αναγέννησης που χαρακτήρισε τα τέλη των σίξτις και τις αρχές των σέβεντις μέσα από την δισκογραφική παραγωγή συνόλων όπως οι Incredible String Band, οι Fairport Convention, οι Pentangle, οι Steeleye Span.
Το «Farewell Sorrow» είναι το πέμπτο άλμπουμ που κυκλοφορεί ο Σκοτσέζος καλλιτέχνης· στο ενεργητικό του έχει τρεις κυκλοφορίες ως επικεφαλής των Appendix Out («The Rye Bears A Poison» του 1997, «Daylight Saving» του 1999 και «The Night Is Advancing» του 2001), καθώς και ένα σόλο άλμπουμ με διασκευές παραδοσιακών folk τραγουδιών («The Crook Of My Arm» του 2001). Τον συνοδεύουν οι συνεργάτες του από τις ημέρες των Appendix Out, Rian Murphy (ντραμς), Tom Crossley (μαντολίνο, πιάνο, φωνητικά) και Gareth Eggie (μαντολίνο, μπάσο, μελόντικα).
Παρά την ιδιοτυπία του καλλιτεχνικού δρόμου που χαράζει και ακολουθεί, ο Alasdair Roberts δεν είναι ολομόναχος στο σύγχρονο ηχητικό τοπίο. Σαφείς είναι οι αναλογίες στην αισθητική τοποθέτηση και το καλλιτεχνικό ζητούμενο του έργου του με αυτό του Αμερικανού Will Oldham, το ενδιαφέρον του οποίου για τις folk και country ρίζες έχει εκφραστεί μέσα από διάφορα καλλιτεχνικά σχήματα και ενσαρκώσεις (Bonnie «Prince» Billy, Palace Songs, Palace Brothers κ.ά). Ίσως λοιπόν θα αρκούσε να περιγράψουμε τον Roberts ως διασταύρωση του Richard Thompson με τον Will Oldham.

Ειδήσεις Σήμερα: