Αποσπάσματα από έργα του Μ.Χατζιδάκι (με τις φωνές της Φ.Νταντωνάκη, της Δ.Γαλάνη, του Γ.Ρωμανού και της Έ.Πασπαλά), η αγγλόφωνη εκδοχή της «Μπαλάντας των αισθήσεων…», καθώς και ένα σχόλιο του ίδιου του συνθέτη γίνονται το όχημα για το συγκεκριμένο άλμπουμ που επιχειρεί να γεφυρώσει το ανθρώπινο πάθος με τους αλγόριθμους των συνθετητών και την πηγαία μελωδία με το «αποστειρωμένο» μουσικό περιβάλλον της electronica. Ο Κωνσταντίνος Βήτα χρησιμοποιεί όλα τα «καλούδια»: ρυθμικές βάσεις, λούπες, μαγνητοταινίες, παραμορφωτικά φωνής, απόκοσμους ηλεκτρονικούς ήχους. Παλεύει με τους δαίμονες του μεγάλου Έλληνα δημιουργού και σε επίπεδο αισθητικής δεν τους προδίδει. Οι αντιρρήσεις αρχίζουν από τη στιγμή που το σύνολο δεν διαφοροποιείται από δεκάδες παρόμοιες electro-επεμβάσεις που έχουν γίνει πρόσφατα σε παλιά τραγούδια, γεγονός που τοποθετεί το δίσκο στα εγχειρήματα χωρίς λόγο και αιτία. Με λίγα λόγια, μια δουλειά που είτε την αποδέχεσαι ως έχει είτε την προσπερνάς.

Ειδήσεις Σήμερα: