Αν ήταν να χαρακτηρίσουμε με ένα και μόνο επίθετο την Joanna MacGregor, θα τη λέγαμε τολμηρή. Και πάλι όμως η λέξη τόλμη είναι λίγη για να περιγράψει την καλλιτεχνική περιέργεια, την ερμηνευτική φαντασία, το εύρος του ρεπερτορίου, την τεχνική-στην-υπηρεσία-της-μουσικής (και όχι το αντίστροφο), το εκκεντρικό χαρμάνι τεχνοτροπιών και τον εκμοντερνισμό θεμελιωδών πολιτιστικών παρακαταθηκών που επιχειρεί η 44χρονη Βρετανή πιανίστα στο «Play». Το άλμπουμ φιλοξενεί 15 συνθέσεις που καλύπτουν ένα ιλιγγιώδες στιλιστικό εύρος νέων «αναγνώσεων» του Bach και του William Byrd, του John Cage και του Charles Ives, του Conlon Nancarrow και του Alasdair Nicolson, του Somei Satoh και της Ivana Ognjanovic, του Astor Piazzolla και του Talvin Singh, οι οποίες δεν υπακούουν σε κανενός είδους περιορισμό. Συνδυασμένο με τις φωτογραφίες και τις συνοδευτικές σημειώσεις του ένθετου το άλμπουμ γίνεται ισοδύναμο της επίσκεψης σε μια φανταστική γκαλερί, με εκθέματα από την έντεχνη μουσική του χθες και του σήμερα αλλά με επισκέπτες τους ακροατές του αύριο.