Αν και πρωτοεμφανιζόμενοι στη δισκογραφία, οι συμπατριώτες μας Film έχουν ήδη κάνει αρκετές σωστές επιλογές. Πρώτον, παίζουν pop, γεγονός που, με τα σημερινά δεδομένα, ανοίγει καλλιτεχνικούς ορίζοντες ευρείς και απεριόριστους, αφού τα όρια της pop έχουν διευρυνθεί και εκτείνονται πλέον από τις παρυφές του rock μέχρι τα νέφη του ambient και από την άγρια φαντασία της avant-garde μέχρι την τρυφηλότητα του lounge. Δεύτερον, εμπιστεύονται τα φωνητικά σε μια γυναίκα – και είναι γνωστό ότι στην pop η χειρότερη γυναίκα τραγουδίστρια είναι καλύτερη από τους περισσότερους άνδρες (χώρια που η Ελένη Τζαβάρα είναι από τις καλές). Τρίτον, δεν αποφεύγουν -αντιθέτως, επιδιώκουν- να δοκιμάσουν, να πειραματιστούν, να ξεστρατίσουν από την πεπατημένη· να περιπλανηθούν στις γειτονιές της electronica και να διασχίσουν τα σταυροδρόμια του indie rock, να παίξουν με το θόρυβο και να εμπνευστούν μελωδίες, στο ένα κομμάτι να δομήσουν ένα άρτιο τραγούδι και στο επόμενο να δυναμιτίσουν τη δομή. Τέταρτον, κυκλοφορούν το ντεμπούτο άλμπουμ τους σε μια δισκογραφική ετικέτα που μπορεί να τους εγγυηθεί σωστή διανομή, επαρκή προβολή και που νοιάζεται για την υλοποίηση του μουσικού τους οράματος. Η μόνη επιλογή που θα θεωρούσα συζητήσιμη είναι οι στίχοι στα αγγλικά, αλλά, όπως έδειξαν οι Raining Pleasure, το εμπόδιο αυτό, αν και ψηλό, δεν είναι αξεπέραστο. Προσπαθώ να μαντέψω τι έχουν στις δισκοθήκες τους οι τέσσερις Film και τι ακούνε τα βράδια όταν μαζεύονται για ποτό, κουβέντα, σχέδια για το μέλλον. Υποθέτω Spiritualized, Sonic Youth, Cranberries, Saint Etienne, Patti Smith ή ίσως εντελώς απρόβλεπτα πράγματα, από εκείνα που συχνά πυκνά με κρυφοκοιτάζουν μυστηριωδώς ανάμεσα στις νότες των τραγουδιών τους. Επιστρέφω στο CD μήπως και καταφέρω να γραπώσω κανένα απρόσεκτο.

Ειδήσεις Σήμερα: