Σε περιβάλλον ποπ κινείται ο καινούργιος δίσκος του Γιάννη Σαββιδάκη, όντας σε γενικές γραμμές ένα αξιοπρεπές στο είδος του άλμπουμ, με δέκα συνθέσεις που υπογράφονται από τον ίδιο, καθώς και από τους Θανάση Γαβριδάκη, Βαγγέλη Κωνσταντινίδη, Χαράλαμπο Καγιά και Κωνσταντίνο Χριστοφόρου (One). Όπως συμβαίνει στις περισσότερες κυκλοφορίες των τελευταίων ετών, ο δίσκος δεν δικαιολογεί τη συνολική του διάρκεια. Εάν εξαιρέσουμε τις δύο ήδη γνωστές επιτυχίες («Πάρε το δάκρυ μου» και «Το φιλί σου μου φτιάχνει τη μέρα»), έχει εξαντληθεί στα τρία πρώτα track. Επιπλέον, ο ίδιος ο καλλιτέχνης εξακολουθεί να μην (υπο)στηρίζει με την ερμηνεία του τα τραγούδια, ενώ η λάθος προφορά της ελληνικής γλώσσας (εκείνα τα αντιαισθητικά «αdέχω», «αgαλιά») χαμηλώνει αρκετά την ένταση από τα «Φώτα Αναμμένα».