Η δεύτερη συνεργασία του Νίκου Ζούδιαρη με γυναίκα ερμηνεύτρια (είχε προηγηθεί εκείνη με την Τάνια Τσανακλίδου) δημιουργεί το «Νερό κι Αλάτι»: έντεκα όμορφα έως πανέμορφα τραγούδια, σε μουσική και στίχους δικούς του, που με τη φωνή της Μαργαρίτας Ζορμπαλά γίνονται ταξίδια, μοναχικά μεν, αλλά λυτρωτικά. Το άλμπουμ ανήκει στην κατηγορία εκείνων που σε καλούν να ψάξεις τα μυστικά τους σημάδια. Σε πρώτη ακρόαση αφήνει απλώς μια θετική εντύπωση. Αργότερα ανακαλύπτεις ότι δεν είναι ένας ακόμα δίσκος που «έπρεπε να γίνει», αλλά έχει πράγματα να πει. Ως προς το στίχο διαθέτει μια εσωτερικότητα που μιλά στην ψυχή. Ως προς τη σύνθεση «κάνει παιχνίδι» με διάφορες μουσικές φόρμες, χωρίς να καταφεύγει σε ακρότητες. Σε επίπεδο ερμηνείας η Μ.Ζορμπαλά βάζει όλη της την εκφραστική τέχνη, φωτίζοντας γωνιές που στα χείλη άλλου τραγουδιστή πιθανόν να έμεναν σκοτεινές. Όσον αφορά στην ενορχήστρωση, τέλος, ο Δημήτρης Μπαρμπαγάλας δίνει με ακρίβεια το στίγμα που θέλησε ο δημιουργός: ηλεκτρικός ήχος που ωστόσο δεν πνίγει το λυγμό.
Θεωρώ τον Νίκο Ζούδιαρη από τα πιο ανήσυχα κύτταρα του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού. Έχει άποψη, έχει και ιδέες, αλλά η εμμονή του να κοιτά προς τα έσω τού στερεί την επικοινωνία με το ευρύτερο κοινό. Το «Νερό κι Αλάτι» είναι κατά βάθος εξίσου εσωστρεφές με παλαιότερες δουλειές του. Εντούτοις ορισμένα τραγούδια, όπως το «Γυάλινο γοβάκι» ή το «Είναι φορές», κάνουν πιο διάφανο το πέπλο που υπάρχει ανάμεσα στο δημιουργό και τον ακροατή.
Το συγκεκριμένο CD χαρακτηρίζεται ελεγχόμενης αναπαραγωγής. Αυτό σημαίνει ότι παίζει χωρίς προβλήματα σε επιτραπέζια Player (CD, DVD) ή σε drive ηλεκτρονικών υπολογιστών, αλλά δεν επιτρέπει τη δημιουργία ψηφιακού αντιγράφου.

Ειδήσεις Σήμερα: