Nuit Americaine, La (Day For Night) – Κριτική

Όντας από τις πιο διάσημες ευρωπαϊκές παραγωγές της δεκαετίας του ΄70, και ένα από τα αγαπημένα φιλμ των απανταχού κινηματογραφιστών, η 18η ταινία του εκλιπόντος Γάλλου σκηνοθέτη δανείζεται τον τίτλο από το εφέ που επιτρέπει σε ημερήσια γυρίσματα να μοιάζουν με νυχτερινά («day for night» ή «nuit americaine» ο όρος) και εικονογραφεί το μικρόκοσμο του σινεμά, δημιουργώντας μια «ταινία μέσα στην ταινία». Με όχημα κάποια υποτιθέμενη παραγωγή, ο Τριφό αποκαλύπτει τα όσα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ενός φιλμ. Μιλά για συνεργασία και ασυνεννοησία, για έρωτες που κρατούν λίγο, για ανασφαλείς σταρ, για καπρίτσια, για απρόοπτα και αναποδιές, καθώς και για μια σειρά από άσχετα με την παραγωγή άτομα που βρίσκονται διαρκώς στο πλατό. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «Τα γυρίσματα μιας ταινίας μοιάζουν με ταξίδι πάνω σε άμαξα του Φαρ Ουέστ. Ξεκινάς ελπίζοντας σε ένα ταξιδάκι αναψυχής και στη μέση της διαδρομής εύχεσαι απλώς να φτάσεις ζωντανός».
Η «Αμερικάνικη Νύχτα» δεν συγκρίνεται με τα «400 Χτυπήματα», το «Ζιλ και Τζιμ» ή τη «Σειρήνα τπου Μισισσιπή». Πρόκειται για ένα σύνολο περισσότερο ανεκδοτολογικού χαρακτήρα, που ωστόσο ξεχειλίζει από χιούμορ και αγάπη για τους ανθρώπους του κινηματογράφου. Ήταν υποψήφιο για τέσσερα Όσκαρ και δύο Χρυσές Σφαίρες, αλλά τελικά απέσπασε μόνο το χρυσό αγαλματίδιο Καλύτερης Ξένης Ταινίας. Η έκδοση DVD περιοχής 2 διαθέτει εικόνα πλήρους ανάλυσης και μπάντες σε τέσσερις γλώσσες. Ως προς τα γαλλικά, ο χρήστης μπορεί να επιλέξει την αυθεντική μονοφωνική μπάντα ή τη νεότερης επεξεργασίας στερεοφωνική.