Ανάμεσα στις προτάσεις αυτού του μήνα έχουμε την επανέκδοση μιας πολύ σημαντικής ερμηνείας της όπερας «Boris Godounov» του Mussorgsky, του μεγάλου «outsider» της ρωσικής όπερας. Αλκοολικός και οξύθυμος, χωρίς συμβατική μουσική εκπαίδευση, ο Mussorgsky έγραψε μια μουσική έντονα προσωπική που ελάχιστοι σύγχρονοί του κατανόησαν. Ολοκληρώνοντας την πρώτη εκδοχή της όπερας το 1869, συνειδητοποίησε ότι με τόσο ολιγομελές καστ και χωρίς κυρίαρχο γυναικείο ρόλο δεν είχε ελπίδα να παρουσιαστεί στα λυρικά θέατρα. Δύο χρόνια αργότερα επανήλθε, αυξάνοντας τον αριθμό των συντελεστών, την αφήγηση και, τελικά, το ίδιο το μουσικό κείμενο σε τέτοιο βαθμό, ώστε ουσιαστικά να προκύψει το 1872 ένα καινούργιο έργο. Μετά το θάνατο του συνθέτη, το 1881, ο Rimsky-Korsakov επιχείρησε μια «βελτίωση» της παρτιτούρας, που παρέμεινε στην κυκλοφορία για σχεδόν εκατό χρόνια μέχρι να εκτοπιστεί από την αυθεντική και τελική εκδοχή του ίδιου του Mussorgsky, εκείνη του 1872. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Ρώσος δημιουργός έγραψε μια όπερα χωρίς προηγούμενο (ο «Boris Godounov» δεν ακολουθεί τα καθιερωμένα πρότυπα), επιτυγχάνοντας μια καταπληκτική ισορροπία ρεαλιστικού και λυρικού στοιχείου σε συνδυασμό με ένα ιδιαίτερο συνθετικό ύφος, όπου ο χαρακτήρας της φωνητικής γραφής είναι πολύ λιτός (π.χ., δεν υπάρχουν άριες), ενώ οι μελωδίες δίνουν την εντύπωση ότι δεν έχουν σαφή αρχή και τέλος.
Η κυκλοφορία του 1998 του Valery Gergiev με την ορχήστρα και την χορωδία του Kirov της Αγίας Πετρούπολης σε πενταπλό CD, που περιείχε και τις δύο εκδοχές του έργου, αποτέλεσε εκτέλεση-σταθμό για την ερμηνευτική ιστορία του έργου. Η επανέκδοση που έχουμε στα χέρια μας περιλαμβάνει μόνο τη δεύτερη, και καθιερωμένη πλέον, εκδοχή, αυτήν του 1872. Η εκτέλεση αποδίδει όλη τη δύναμη της γραφής του συνθέτη. Αξιοσημείωτη είναι η απόδοση του Boris από τον Vladimir Vaneev, καθώς και του Grigory από τον τενόρο Vladimir Galusin, ενώ ο Valery Gergiev δίνει μια γρήγορη, λεπτομερή και «καλοστημένη» ανάγνωση της παρτιτούρας.

Ειδήσεις Σήμερα: