Μια παλιά του επιθυμία κάνει πραγματικότητα ο Σωκράτης Μάλαμας και ηχογραφεί δεκατέσσερα καινούργια τραγούδια στην πιο λιτή τους μορφή, δηλαδή με μία ή δύο κιθάρες, φωνή και κατά περίπτωση πιάνο. Ομολογουμένως, υπάρχουν καλές στιγμές στο νέο του άλμπουμ -μελωδικές συνθέσεις όπως «Της σιωπής» ή το «Νυχτολούλουδο»- και το σύνολο θα αγγίξει τους πολυπληθείς θαυμαστές τού Θεσσαλονικιού καλλιτέχνη. Ωστόσο, η εντύπωση που αποκομίζει κανείς είναι ότι ο δίσκος κινείται στον απόηχο του λεγόμενου «έντεχνου», ενός ρεύματος που φούντωσε στα μέσα της δεκαετίας του ΄90, αλλά έσβησε σχετικά σύντομα, ίσως επειδή οι περισσότεροι από τους εκπροσώπους του είχαν πολύ λίγα να πουν.
Τους περισσότερους στίχους υπογράφει ο Αλκης Αλκαίος, ενώ στίχους έχουν γράψει ακόμα ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, η Πηγή Καφετζοπούλου, καθώς και ο ίδιος ο Μάλαμας.