Κλασικίζουσα ποπ, μέσα από δημοφιλή κομμάτια («Hijo de la Luna», «Canzone Arrabbiata», «Luna Rossa»), διασκευές ή πρωτότυπες συνθέσεις, όπως το τραγούδι «Τον εαυτό του παιδί» -σε μουσική του Μ.Φραγκούλη και στίχους του Παρασκευά Καρασούλου- που έχει ακουστεί κατ΄ επανάληψη σε συναυλίες.
Δύο χρόνια μετά τη ζωντανή ηχογράφηση από το Ηρώδειο, ο Μάριος Φραγκούλης επανέρχεται στη δισκογραφία με ένα προσωπικό άλμπουμ που κινείται στο πλαίσιο του ευπρεπούς και παράλληλα εύπεπτου μουσικού συνόλου: μελωδικά track, μελωδική ερμηνεία, ενορχηστρώσεις που παραπέμπουν σε παλιά φεστιβάλ τραγουδιού. Το ευρύ κοινό που κατά καιρούς ακούει ανάλογες δουλειές (βλέπε Αντρέα Μποτσέλι) θα βρει αρετές. Κάποιοι ωστόσο θα σταθούν με κριτικό πνεύμα απέναντι στο συγκεκριμένο εγχείρημα, ειδικά στην ενσωμάτωση της άριας «E lucevan le stelle» (Tosca) στο ομότιτλο του δίσκου κομμάτι και στην «ιταλοποίηση» του «Nights in White Satin», μιας κλασικής ροκ σύνθεσης που εδώ μοιάζει να έρχεται κατευθείαν από το Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο.
Υιοθετώντας τη φόρμα του enhanced CD, ο δίσκος περιέχει και το βιντεοκλίπ του «Vincero, Perdrero», που ο χρήστης μπορεί να δει σε υπολογιστή.

Ειδήσεις Σήμερα: