Η ζωή μπορεί να είναι όμορφη, υποσχόμενη, αθώα, φωτεινή, μόνο που πρέπει να πληρούνται πάρα πολλές συνθήκες, για να συμβεί κάτι τέτοιο· ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα μέχρι να βάλω στο CD Player το «Storytelling» των Belle And Sebastian, που πετυχαίνει το στόχο στο κέντρο, από μόνο του, και με την πρώτη. Η επισήμανση αναφορών (στην ορχηστρική pop της δεκαετίας του ’60, στη soul, στη latin jazz, στην ανατρεπτική οξύνοια της pop τραγουδοποιίας βρετανικών συνόλων όπως οι Deep Freeze Mice, οι Television Personalities, οι Pastels, οι Biff Bang Pow) και ιδιαίτερων χαρακτηριστικών (όπως η ανάλαφρη, ηδονική πνοή των εγχόρδων, τα έντονα ηχοχρώματα των πνευστών, τα παιχνιδιάρικα φωνητικά της Isobel Campbell και του Stuart Murdoch) δίνει απλώς μια ένδειξη της ορμητικής διάθεσης για ζωή που αναβλύζει από τα τραγούδια και τις ινστρουμένταλ βινιέτες του «Storytelling», ενός άλμπουμ που χτίστηκε πάνω στο υλικό που έγραψε το σύνολο από τη Γλασκόβη ως ηχητική επένδυση του ομώνυμου φιλμ του σκηνοθέτη Todd Solondz. Ένας από τους λεγόμενους «δίσκους για το ερημονήσι».