Επιδεινώνεται η θέση του ελληνικού τουρισμού – «Αγκάθι» ο χαμηλός ρυθμός ανάπτυξης

25

Δύσκολη μοιάζει η κατάσταση του τουριστικού κλάδου καθώς σύμφωνα με στοιχεία του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) το τουριστικό ρεύμα προς την Ελλάδα συνεχώς φθίνει και μέτρα πρέπει να ληφθούν άμεσα.

Όπως αναφέρει το Έθνος, σύμφωνα με το ΣΕΤΕ η πορεία του τουρισμού παρουσιάζει στασιμότητα και ίσως ελαφριά πτώση και συνοδεύεται από σμίκρυνση του χρόνου παραμονής και πτώση της εισοδηματικής στάθμης και της ποιότητας των ξένων τουριστών.

Το μερίδιο του ελληνικού τουρισμού στον ευρωπαϊκό και γενικότερα το διεθνή τουρισμό σημείωσε καθοδική πορεία τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με την έκθεση. Βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού τουριστικού προϊόντος είναι το εργατικό κόστος και η παραγωγικότητα της εργασίας -που προσδιορίζουν το ανά μονάδα κόστος εργασίας- αλλά και η φορολογική επιβάρυνση που υφίσταται το τουριστικό προϊόν και οι τουριστικές επιχειρήσεις.

Η Ελλάδα, κατά το ΙΤΕΠ, μειονεκτεί σημαντικά έναντι της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Γαλλίας ως προς το μοναδιαίο κόστος εργασίας, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού τουριστικού προϊόντος. Η Ιταλία, π.χ., παρά το γεγονός ότι είναι πιο ακριβή από τα χώρα μας, δέχεται μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών εξαιτίας της εύκολης πρόσβασης που έχουν οι κάτοικοι των χωρών της κεντρικής Ευρώπης σε αυτή.

Η Ελλάδα θα αυξήσει το μερίδιο αγοράς της για μεν την Ευρώπη από 3% το 2000 στο 3,68% το 2010 και αντίστοιχα το μερίδιο της στην παγκόσμια αγορά από 1,87% σε 1,92%.

Σύμφωνα με τον ΣΕΤΕ, η μεγάλη υστέρηση της χώρας μας έναντι των ανταγωνιστών της στην ειδική τουριστική υποδομή είναι η κύρια αιτία για την έντονη εποχικότητα που παρουσιάζει ο τουρισμός μας, με αποτέλεσμα να συγκεντρώνεται το 51% των αφίξεων στο τρίμηνο Ιουλίου-Σεπτεμβρίου.

Μολονότι οι αφίξεις τουριστών στην Ελλάδα έχουν σημειώσει μακροχρόνια ανοδική πορεία, περισσότερο στη δεκαετία του 80 και λιγότερο στη δεκαετία του 90, το μερίδιο της χώρας στον ευρωπαϊκό και διεθνή τουρισμό τείνει να μειωθεί τα τελευταία χρόνια.

Η μελέτη διαπιστώνει ότι η Ελλάδα απειλείται τουριστικά από τις άλλες μεσογειακές χώρες, τόσο από όσες είναι εντός ΕΕ (Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία) όσο και τις εκτός ΕΕ (Τουρκία, Ισραήλ, Κροατία, Αίγυπτο, Κύπρο, κ.ά.)· ειδικά από τις τελευταίες, που προσφέρουν αρκετά παρόμοιο τουριστικό προϊόν με χαμηλότερες τιμές -εντός ΕΕ, η Ελλάδα αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο ανταγωνισμό από την Ισπανία.

Η χώρα μας υπερτερεί έναντι των υπολοίπων κυρίως ως προς τους φυσικούς πόρους και την αρχαιολογική πολιτιστική κληρονομιά.

Επίσης, στη μελέτη επισημαίνεται ότι:

* Το μέσο μέγεθος των ελληνικών καταλυμάτων (76 κλίνες) κρίνεται μικρό (στην Ισπανία και την Πορτογαλία, για παράδειγμα, είναι 130).

* Η χρηματοδοτική διάρθρωση των ελληνικών ξενοδοχείων θεωρείται ανορθολογική (ανεπάρκεια ιδίων κεφαλαίων, μεγάλος τραπεζικός δανεισμός).

* Το επίπεδο του τουριστικού μάνατζμεντ στην Ελλάδα κρίνεται χαμηλό.

* Ένα μεγάλο μέρος του ανθρώπινου τουριστικού δυναμικού έχει ανεπαρκή τουριστική επαγγελματική συνείδηση και εξειδίκευση.

* Το ελληνικό τουριστικό προϊόν επιβαρύνεται -έναντι όλων των ανταγωνιστριών χωρών- με το μεγαλύτερο φορολογικό βάρος.

* Παρά την πτώση των επιτοκίων, αυτά παραμένουν κατά 1,6 – 2,2 μονάδες υψηλότερα από το μέσο όρο στην ευρωζώνη.

* Η Ελλάδα μειονεκτεί έναντι των εταίρων της στην ΕΕ όσον αφορά το μοναδιαίο κόστος εργασίας.

* Από πλευράς κόστους ζωής, η Ελλάδα βρίσκεται περίπου στην ίδια θέση με την Πορτογαλία, ενώ και οι δύο υπερέχουν ελαφρά έναντι της Ισπανίας και σημαντικά έναντι της Γαλλίας και της Ιταλίας.

* Τα ελληνικά κέντρα υποδοχής (λιμάνια, σιδηροδρομικοί σταθμοί, αεροδρόμια, κ.ά.) συνεχίζουν να προσφέρουν χαμηλού επιπέδου υπηρεσίες.

* Η ποιότητα των ελληνικών καταλυμάτων στις υψηλές κυρίως κατηγορίες θεωρείται ικανοποιητική.

* Η Ελλάδα υστερεί έναντι της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ιταλίας λόγω της μεγαλύτερης γεωγραφικής απόστασής της από τις μεγαλύτερες χώρες πρόέλευσης τουριστών (Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία κλπ). Η χώρα είναι ιδιαίτερα εξαρτημένη από τους tour operators, αφού το 75-80% των τουριστών έρχεται στην Ελλάδα αεροπορικά, κυρίως με πτήσεις τσάρτερ.

Η μελέτη προτείνει, μεταξύ άλλων, τέσσερις στρατηγικούς στόχους για τον ελληνικό τουρισμό: τη βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών, την προώθηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, τη μείωση της εποχικότητας και την υλοποίηση μιας ολοκληρωμένης αναπτυξιακής τουριστικής πολιτικής.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ