Τραγούδια του Έρωτα και της Θάλασσας 2 – Κριτική

Η συνάντηση της μουσικής με την ποίηση είναι τόσο παλιά σχεδόν όσο και οι δύο αυτές μορφές τέχνης. Στη νεότερη ελληνική δισκογραφία ένα τέτοιο «φλερτ» αρχίζει να γίνεται πιο οργανωμένο κατά τη δεκαετία του ΄60, όταν συνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης αναλαμβάνουν όχι απλώς να αναμετρηθούν με την ποίηση, αλλά και να τη φέρουν σε επαφή με το ευρύ κοινό. Η δεκαετία του ΄70 είναι η πλουσιότερη σε δίσκους με μελοποιημένη ποίηση: οι Θάνος Μικρούτσικος, Γιάννης Γλέζος, Χρήστος Λεοντής και Μαρίζα Κωχ (για να θυμηθούμε μερικούς από τους δημιουργούς) κυκλοφορούν δίσκους σε ποίηση Λόρκα, Χικμέτ, Καββαδία και άλλων Ελλήνων ή ξένων ποιητών. Στις επόμενες δεκαετίες, σιωπή. Εάν εξαιρέσουμε τα «Τραγούδια για τους Μήνες» του Δημήτρη Παπαδημητρίου, ποίηση συναντάμε σε μεμονωμένα τραγούδια που συμπεριλήφθηκαν σε άλμπουμ γνωστών ή λιγότερο γνωστών καλλιτεχνών.
Το 2000, ο Θανάσης Νικόπουλος, χρόνια συνεργάτης του Θάνου Μικρούτσικου και συνθέτης μουσικής σε πολλά θεατρικά έργα, αποφάσισε να παρουσιάσει ένα σύνολο από μελοποιημένα ποιήματα Ελλήνων και Γάλλων ποιητών. Έτσι, με το γενικό τίτλο «Τραγούδια του Έρωτα και της Θάλασσας», τα τραγούδια αυτά ακούστηκαν στο θέατρο Λήδρα της Πλάκας, το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, ηχογραφήθηκαν ζωντανά και κυκλοφόρησαν σε δύο CD. Πρόκειται για μια «μουσική ανάγνωση» σκέψεων και αναζητήσεων που κάποτε αποτυπώθηκαν στο χαρτί, με όλες τις αρετές αλλά και τους κινδύνους που ενέχει ένα τέτοιο εγχείρημα. Στις αρετές θα εντάσσαμε τον ίδιο το λόγο, το αίσθημα ευθύνης του συνθέτη απέναντι στο υλικό που επέλεξε να ντύσει με νότες, ορισμένες μελωδίες που ταιριάζουν γάντι στα ποιήματα («Σα χείμαρρος») αλλά και το ατμοσφαιρικό κλίμα της όλης δουλειάς. Οι «κίνδυνοι» αφορούν κυρίως στη σθεναρή «αντίσταση» που προβάλλουν ορισμένα ποιήματα (της Κικής Δημουλά, για παράδειγμα), καθώς και στην εμβόλιμη απαγγελία στίχων που δεν προσθέτει τίποτα στο σύνολο. Ο πρώτος δίσκος είναι παραγωγής 2001 και ο εν λόγω δεύτερος κυκλοφόρησε το Μάιο του 2002. Ακούγονται ποιήματα των Απολινέρ, Ρεμπό, Λοτρεαμόν, Καβάφη, Σεφέρη, Ρίτσου, Δημάκη, Δημουλά, Κακλαμανάκη, Κοντού, Μύρη (Κώστας Γεωργουσόπουλος), Γαλανάκη κ.ά., ενώ εδώ υπάρχει και μια παλαιότερη ηχογράφηση με τη φωνή του βαθύφωνου Φραγκίσκου Βουτσίνου.