(Κοινή παρουσίαση με το άλμπουμ “Release“)

Τι θα γίνει με την περίπτωση των pop και rock αστέρων που, αφού κορεστούν από εμπορική επιτυχία, “ανακαλύπτουν” ξαφνικά το “σοβαρό” καλλιτέχνη μέσα τους; Λες και η σύγχρονη μουσική δεν αποτελεί αφ’ εαυτής πεδίο δόξας λαμπρό για Καλλιτεχνική δημιουργία με κεφαλαίο Κ; Όχι τίποτα άλλο δηλαδή, αλλά κατά κανόνα τα κάνουν και θάλασσα! Όπως, για παράδειγμα, οι Pet Shop Boys, που με το “Closer To Heaven” αίφνης βαπτίσθηκαν στο χώρο του μιούζικαλ, σε συνεργασία με το θεατρικό συγγραφέα Jonathan Harvey. Το ανέβασμα της παράστασης στο Λονδίνο δεν τα πήγε καλά και, ακούγοντας το σάουντρακ, καταλαβαίνει κανείς το γιατί. Πρόκειται για ό,τι πιο επίπεδο, άνευρο και, σε κάποιες περιπτώσεις, παιδαριώδες έχουν ηχογραφήσει οι Neil Tennant και Chris Lowe στη διάρκεια της εικοσάχρονης καριέρας τους στην ευρωπαϊκή electro-pop. Καθόλου παράξενο που, απορροφημένοι από τέτοια μεγαλόπνοα σχέδια, δεν βρήκαν το χρόνο ή τη διάθεση να δουλέψουν όσο θα έπρεπε πάνω στο νέο, όγδοο κατά σειρά, “κανονικό” τους άλμπουμ. Μολονότι περιέχουν μια σειρά από επιλογές ικανές να ανανεώσουν το ενδιαφέρον (απομάκρυνση από τις χορευτικές πίστες και επιστροφή στα pop τραγούδια, πριμοδότηση των μελωδιών, περιορισμός των υπερβολών της παραγωγής) τα δέκα νέα τραγούδια του “Release” αποτυγχάνουν τόσο να προσθέσουν κάτι νέο στα ήδη κεκτημένα όσο και να δώσουν στον ήχο των Pet Shop Boys τη νέα αισθητική σφραγίδα για τη δεκαετία του 2000, που αυτός τόσο δείχνει να χρειάζεται.

Ειδήσεις Σήμερα: