Η συνάντηση του Διονύση Τσακνή με έναν από τους πιο «ακριβοθώρητους» στιχουργούς της ελληνικής δισκογραφίας οδήγησε σε ένα άλμπουμ με έντεκα τραγούδια, πολλές συμμετοχές αλλά και αρκετές επιφυλάξεις ως προς το τελικό αποτέλεσμα. Όλα ξεκινούν από την εμμονή του Θεσσαλού καλλιτέχνη στις ποπ/ροκ φόρμες, πάνω στις οποίες έχει διαμορφώσει το γνώριμο ήχο του. Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο λόγος του Κώστα Τριπολίτη αντιστάθηκε σθεναρά. Οι στίχοι, πότε αφαιρετικοί πότε σπαρακτικά συγκεκριμένοι και μερικές στιγμές παραληρηματικοί, δεν χώρεσαν στις συνθέσεις. Αποδυναμώθηκαν με τη γλυκερή μελωδία του «Ράλι δακρύων» (Σκοτάδι μέσα στο σκοτάδι/κέρινα πρόσωπα εκμαγεία/άδεια τα σώματά μας, κάδοι/νωρίς μας τέλειωσε η μαγεία) ή στο βαλσάκι του «Χορού» και χάθηκαν στο άστοχο ραπάρισμα του «Πρόεδρε». Διόλου τυχαία, τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές του δίσκου μοιράζονται «Του Τσιτσάνη η συννεφιά» και ο «Τύραννος», μια λαϊκή μπαλάντα που ερμηνεύει ο Δημήτρης Μητροπάνος και μια παραλογή σε ηπειρώτικους δρόμους, με την επική φωνή του Γιώργου Μεράντζα. Στη μέχρι σήμερα πορεία του ο Δ.Τσακνής έχει δείξει ότι ξέρει να αναδεικνύει το όποιο υλικό του. Ωστόσο, εδώ, φαίνεται ότι προέβη σε λάθος εκτίμηση του «αντιπάλου».

Ειδήσεις Σήμερα: