Ψηφιακή αποτύπωση ενός δίσκου που κυκλοφόρησε το 1993 σε βινύλιο και κασέτα, προκάλεσε αντιφατικά σχόλια, ακούστηκε ζωντανά σε μικρές σκηνές της Αθήνας και τελικά έγινε καλτ και δυσεύρετος. Πρόκειται για την πρώτη δισκογραφική παρουσία του Μωυσή Ασέρ, ενός Αθηναίου με πολύ χιούμορ, που γράφει σκωπτικό στίχο και στη συγκεκριμένη περίπτωση ντύνει δώδεκα τραγούδια με τις λαϊκές φόρμες του ζεϊμπέκικου, του χασάπικου, της ρούμπας ή του μπολέρο. Οι περισσότεροι ακροατές πιθανόν να σταθούν στα χιουμοριστικά τραγούδια που ως επί το πλείστον απηχούν το… μόνιμο παράπονο των ανδρών: «Να γαμ… θέλω ο πρόστυχος/Κι έχω μάθει χρόνια ο δύστυχος/Να πληρώνω ακριβά με χασομέρι/Βόλτες που θα σου κρατώ μόνο το χέρι» (από το ομότιτλο του άλμπουμ). Όμως, πίσω από το αστείο κρύβεται ένα ευαίσθητο άτομο, ικανό να αυτοσαρκάζεται («Το ψυγείο») ή να γράφει τρυφερές μπαλάντες όπως τα «Τραγούδια μέσα από τους φωταγωγούς». Και είναι αυτή η πλευρά του Ασέρ που αξίζει να ανακαλύψει κανείς, ασχέτως εάν συμφωνεί ή διαφωνεί με τα «πατροπαράδοτα» του λεγόμενου έντεχνου, που ήθελαν τον δημιουργό να γράφει στίχους, μουσική και να λέει ο ίδιος τα τραγούδια του.

Ειδήσεις Σήμερα: