Ο Bret Easton Ellis ήταν ένας από τους συγγραφείς που σημάδεψαν τη δεκαετία του 1980. Παρ’ όλο που οι κριτικοί ερίζουν σχετικά με τη λογοτεχνική αξία του έργου του, θα ήταν άδικο να παραβλέψει κανείς τόσο την τεράστια απήχηση των βιβλίων του (ας θυμηθούμε το «Λιγότερο από το Μηδέν») όσο και την πετυχημένη καταγραφή των κοινωνικών τάσεων της εποχής. Ο κόσμος του Ellis κυριαρχείται από κυνικούς ήρωες, που μέσα από την εγωιστική τους αντίληψη για τη ζωή αποκαλύπτουν μια κοινωνία σε ηθική παρακμή. Το «American Psycho» βασίζεται στο ομώνυμο best seller του. Ο Patrick Bateman είναι ένας όμορφος και επιτυχημένος νέος άνδρας, ο οποίος μοιάζει απόλυτα φυσιολογικός μέσα στον κύκλο του -έναν κύκλο κενόδοξων και αμοραλιστών επιχειρηματιών-, αν βέβαια παραβλέψει κανείς ότι είναι serial killer. Την ημέρα εργάζεται μέσα σε ψυχρά πολυτελή γραφεία, ανταγωνιζόμενος τους άλλους άνδρες σε ανούσιες επιδείξεις δύναμης και εξουσίας και τη νύχτα δολοφονεί με απεχθείς τρόπους γυναίκες.
Η σκηνοθέτις Mary Harron («I Shot Andy Warhol»), από τα σημαντικότερα ονόματα του ανεξάρτητου σινεμά, αντιμετώπισε το γκροτέσκο θέμα με αφαιρετικότητα και χιούμορ. Δεν αναζητεί τόσο τα ψυχολογικά αίτια που οδηγούν έναν άνθρωπο στο να γίνει δολοφόνος, αλλά θεωρεί ως υπαίτια αυτής της διαστροφής την ανδρική νοοτροπία, όπως αυτή έχει εξελιχθεί στη δυτική κοινωνία. Έτσι βλέπουμε νέους και επιτυχημένους γιάπις να επιδίδονται σε γελοίους διαξιφισμούς, με αντικείμενο την ποιότητα της επαγγελματικής κάρτας του καθενός ή ακούμε τον κενό εσωτερικό μονόλογο του κεντρικού ήρωα, την ίδια στιγμή που σκοτώνει ή τεμαχίζει γυναίκες. Η Harron δεν μας ξεκαθαρίζει αν οι φόνοι είναι αληθινοί ή αποτελούν μέρος των φαντασιώσεων του Bateman. Αυτό βέβαια μικρή σημασία έχει. Είτε σκοτώνει είτε όχι, ο Bateman είναι ο καθρέφτης της παρακμής του ανθρώπινου πνεύματος.
Ο Christian Bale («Velvet Goldmine», «Ονειρο Καλοκαιρινής Νύχτας»), λαμπερός και έχοντας αποβάλει κάθε περιττό συναίσθημα από την ερμηνεία του, ενσαρκώνει απόλυτα πειστικά τον κεντρικό ήρωα, ενώ στην ταινία εμφανίζονται ακόμη ο Willem Dafoe και η υποψήφια για Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου (για το «Boys Don’t Cry») Cloe Sevigny. Τη μουσική έχει συνθέσει ο John Cale, ενώ για τη «σκληρή» φωτογραφία, που εντείνει την αίσθηση του απόλυτου συναισθηματικού κενού, υπεύθυνος είναι ο Andrzej Sekula, συνεργάτης μεταξύ άλλων και του Quentin Tarantino στο «Reservoir Dogs» και στο «Pulp Fiction».
Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 διαθέτει εικόνα με πολύ καλή λεπτομέρεια και απόδοση της ατμόσφαιρας του πρωτοτύπου, και ψηφιακό ήχο 5.1. Όμως, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η επιλογή του τετράγωνου κάδρου είναι αδικαιολόγητη, καθώς στερεί μεγάλο μέρος της πληροφορίας από το αυθεντικό 2,35:1.

Ειδήσεις Σήμερα: