Δεύτερος δίσκος από τα Παλαιινά Σεφέρια, ένα μουσικό σχήμα που τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη του δισκογραφική δουλειά εξακολουθεί να προτείνει μουσικές με αφετηρία την κρητική μουσική παράδοση. Στο δίσκο αυτό κυριαρχούν συνθέσεις των μελών του συγκροτήματος καθώς και παραδοσιακές μελωδίες με σύγχρονους στίχους. Ακούγοντας κανείς κομμάτια τους για πρώτη φορά, αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για μουσικούς που έχουν γνωρίσει σε βάθος την παράδοση της Κρήτης, με παράλληλη ενασχόληση με τις μουσικές της ανατολικής Μεσογείου. Όλοι τους είναι νέοι δεξιοτέχνες σε όργανα όπως η λύρα, το λαούτο, το μπουλγαρί (κρητικός τύπος ταμπουρά), το σφυροχάμπιολο (σουραύλι) και τα κρουστά.
Στο CD τα κομμάτια συνεχίζουν το νήμα από διάφορες τάσεις και ρεύματα που αποτυπώθηκαν στην παλιά κρητική δισκογραφία: Δείγματα του αρχέγονου ρεπερτορίου της λύρας, συρτά, «ταμπαχανιώτικα» (κρητικά ρεμπέτικα) κ.ά. Οι μελωδίες τους ξεφεύγουν από την «πεπατημένη» και μαρτυρούν ότι τα μέλη του συγκροτήματος έχουν και άλλες προσλαμβάνουσες. Ιδιαίτερα μεστές και ενδιαφέρουσες είναι οι μαντινάδες, οι οποίες υπογράφονται από σύγχρονους μαντιναδολόγους. Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι τα Παλαιινά Σεφέρια αποφεύγουν τον εύκολο (όσο και αδιέξοδο) δρόμο της επανεκτέλεσης, προτείνοντας μουσικές εμποτισμένες από τις μελωδίες του νησιού. Ανήκουν στη γενιά εκείνη που ανακάλυψε και μελέτησε τους ήχους αυτούς στις πολιτείες, όπου μετανάστευσαν οι γονείς τους, στο πλαίσιο της γενικότερης στροφής προς τον παραδοσιακό ήχο που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια.
Ο ευαίσθητος ακροατής -ανεξάρτητα από το εάν είναι εξοικειωμένος με την κρητική μουσική- θα ανακαλύψει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα σημερινή πρόταση, που πηγάζει από τις μουσικές της Κρήτης και τις προεκτείνει στο σήμερα. Μια προσέγγιση που βρίσκεται στον αντίποδα της εμπορικής δισκογραφίας του νησιού και του τοπικού… star system. Συνοπτικά, πρόκειται για μια πολύ καλή πρόταση τόσο για τους φίλους της κρητικής μουσικής, όσο και για όσους θέλουν μια «μουσική γέφυρα» που θα τους οδηγήσει στην πηγή.