Μολονότι ο Franz Schubert πέθανε μόλις ένα χρόνο μετά τον Beethoven, το έργο του, και ειδικά οι τελευταίες συμφωνίες του, ανήκει στη ρομαντική εποχή (περίπου 1820 με 1900) με όλη τη σημασία του όρου. Η λυρικότητα και η έμφαση στην έκφραση των συναισθημάτων χαρακτηρίζουν έντονα όχι μόνο τα ιδιαίτερα σημαντικά Lieder του Schubert, αλλά ολόκληρο το οργανικό έργο του, το οποίο παρέμεινε ουσιαστικά άγνωστο στη σύντομη, μόλις 31 χρόνων, ζωή του μεγάλου Βιεννέζου συνθέτη.
Μεταγενέστεροι συνθέτες, όπως ο Schumann και ο Brahms, αναγνώρισαν τη σημαντικότατη επιρροή του Schubert στη ρομανική μουσική αρκετά χρόνια μετά το θάνατό του. Οι σπουδαιότερες από τις συμφωνίες του, η όγδοη, με την επωνυμία «Ημιτελής» (αποτελείται από δύο μέρη μόνο) και η ένατη, ή αλλιώς η «Μεγάλη», εκτελέστηκαν πρώτη φορά αρκετά χρόνια μετά το θάνατό του.
Η καινούρια κυκλοφορία της BMG με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας της Κολονίας και το σπουδαίο Gunter Wand στο πόντιουμ αποτελεί επανέκδοση των παλιών ηχογραφήσεων του 1977 και του 1980. Η κλασική πλέον ανάγνωση του Gunter Wand στις συμφωνίες αυτές του Schubert, με υπογραμμισμένη τη ρομαντική διάσταση των έργων, αναδεικνύεται με τον καλύτερο τρόπο μέσα από τη νέα ψηφιακή επεξεργασία που έγινε από τους τεχνικούς της BMG και αποτελεί μία από τις πιο αξιόλογες δισκογραφικές προτάσεις για τα συγκεκριμένα έργα.