Μια ιδιαίτερα σημαντική έκδοση του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, αφιερωμένη στους μουσικούς θησαυρούς που κρύβει ένα από τα τελευταία «ζωντανά μουσεία» του ελληνισμού, η Όλυμπος της Καρπάθου. Συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα αφιέρωμα στην τέχνη ενός από τους κορυφαίους Ολυμπίτες λυριστές και γλεντιστάδες, του Γιάννη Παυλίδη, που επέλεξε να αποτυπώσει τραγούδια λιγότερο γνωστά, ακόμη και στους ίδιους τους συγχωριανούς του. Το πρώτο τραγούδι, το «Αρκοντες τρω και πίνουσι», είναι ένα δείγμα από τα τραγούδια του ακριτικού κύκλου που έχουν επιβιώσει στο νησί. Τραγουδιόταν αποκλειστικά στους γάμους και ήταν μάλιστα το πρώτο κοσμικό τραγούδι -μετά την ψαλμώδηση ορισμένων εκκλησιαστικών ύμνων- που άνοιγε το γαμήλιο γλέντι. Οι «Κοντραμπαζήδες», αφηγηματικό καθιστικό τραγούδι και αυτό, είναι ένα δείγμα του πώς οι μελωδίες ταξιδεύουν από περιοχή σε περιοχή. Ο υποψιασμένος ακροατής θα δει πως ο μελωδικός του πυρήνας παραπέμπει άμεσα στα «Δώδεκα ευζωνάκια». Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο παλαιός συρματικός, ένας σκοπός με τον οποίο τραγουδούν τα μακροσκελή αφηγηματικά τραγούδια. Η μελωδία αυτή, από όσο γνωρίζουμε, δεν έχει δισκογραφηθεί ξανά. Τέλος, το τραγούδι «Στα μάρμαρα του Γαλατά» είναι η καρπάθικη εκδοχή μιας παλαιότατης μπαλάντας, που συναντιέται σε όλο τον ελληνισμό, ενώ ο δίσκος κλείνει με μια μεγάλη σούστα.
Ακούγοντας τη φωνή του Παυλίδη, το πρώτο που παρατηρούμε είναι η αδρότητά της: γήινη, χωρίς ίχνος επιτήδευσης, παραπέμπει στο «προδισκογραφικό» ύφος και ήθος που επικρατούσε κάποτε στο Αιγαίο. Μια τεχνική άμεσα συνυφασμένη με το ηχόχρωμα των οργάνων ανοιχτού χώρου, όπως η τσαμπούνα και ο παλαιός τύπος λύρας. Σε ορισμένα τραγούδια ακούγονται τα «λυροτσάμπουνα», ένα μουσικό σχήμα που αποτελείται από λύρα, τσαμπούνα και λαούτο. O συνδυασμός αυτός δεν απαντάται πια αλλού στο Αιγαίο και μας παραπέμπει στην εποχή που η λύρα πρωτοεμφανίστηκε στην περιοχή, το 18ο αιώνα. Το συγκεκριμένο όργανο συνδέεται άμεσα με τον αραβικό κόσμο και, στα πρώτα του βήματα στο χώρο του Αιγαίου, συμπορεύτηκε με την παλαιότερη τσαμπούνα, την οποία σταδιακά εκτόπισε. Αξίζει να σημειώσουμε ότι στην Κάρπαθο και στην Κάσο (όπως και στη Θράκη) διασώζεται έως τις μέρες μας ο πλέον αρχέγονος τύπος του οργάνου αυτού.
Την επιμέλεια της έκδοσης είχε ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ. Παντελής Λαζαρίδης. Ο δίσκος αυτός είναι ο πρώτος καρπός μιας επιτόπιας έρευνας που έλαβε χώρα τα καλοκαίρια του 2000 και του 2001 στην Όλυμπο. Σύμφωνα με τον επιμελητή, είναι ο προάγγελος μιας σειράς CD και βίντεο. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στο Βόλο, στο Εργαστήριο Περιβαλλοντικής Επικοινωνίας και Οπτικοακουστικής Τεκμηρίωσης (ΕΠΕΟΤ). Συνοπτικά, έχουμε μια ιδιαίτερα σημαντική έκδοση, με μουσικές που έρχονται από μεγάλο βάθος χρόνου και μας ξαφνιάζουν με τη ζωντάνια και την αλήθεια τους.

Ειδήσεις Σήμερα: