Στα 50s το rock΄n΄roll, στα 60s το rock, στα 70s το punk, στα 80s τα «Τσακάλια» του Δαλιανίδη, στα 90ς το grunge, στη δεκαετία του 2000 το hip-hop. Επανάσταση μέσα από την τέχνη, νεανική διαμαρτυρία, παγκόσμια γλώσσα. Κάθε γενιά έχει τη δική της έκφραση, τη δική της γλώσσα, τη δική της φιλοσοφία.
Στις μέρες μας, η πιο επαναστατική μουσική έκφραση είναι σίγουρα το hip-hop, ένα μουσικό ιδίωμα το οποίο ξεκίνησε από τα γκέτο των μαύρων των ΗΠΑ και κατέκτησε όλο τον κόσμο. Παγκόσμια γλώσσα πια, στη χώρα μας εκπροσωπείται από πληθώρα γκρουπ τα οποία ανήκουν σε διάφορες παραφυάδες του είδους, με κυρίαρχο το λεγόμενο low bap. Τα «Πυρωκάμωτα» είναι το δεύτερο άλμπουμ των Brigada, οι οποίοι σιγά σιγά γίνονται ένα από τα πιο ισχυρά ονόματα του χώρου. Πρόκειται για ένα τίμιο άλμπουμ, που ωστόσο πάσχει από τις κλασικές «ασθένειες» του εν Ελλάδι συγκεκριμένου ιδιώματος. Από τα 14 track που περιέχει ξεχωρίζουν τα τραγούδια «1/1/2002», «Ραντεβού στη Σαλονίκη» και «Στους ηλίθιους δεν υποκύπτει το σύμπαν», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και οι υπόλοιπες συνθέσεις δεν είναι αξιόλογες. Απλώς, δεν υπάρχει κάποιο διαμάντι, κάποιο μικρό αριστούργημα, το οποίο θα θυμόμαστε και έπειτα από χρόνια. Προσωπική η άποψη. Ο χρόνος θα δείξει…
Και κάτι τελευταίο: εφόσον αναφερθήκαμε στις «παιδικές ασθένειες» του είδους στην Ελλάδα, εκτός από τις ελλείψεις του άλμπουμ σε επίπεδο remix και παραγωγής που διακρίναμε, άλλη μια φορά μας γεννήθηκε το ερώτημα: «Ρε παιδιά, αντί να κραυγάζετε στα τραγούδια σας, δεν θα ήταν πολύ καλύτερα να αρχίσετε επιτέλους να ραπάρετε;».

Ειδήσεις Σήμερα: