Η «Συναυλία για τη Νέα Υόρκη», που έγινε στις 20 Οκτωβρίου του 2001 στο Madison Square Garden με στόχο την οικονομική ενίσχυση των οικογενειών όσων έχασαν τη ζωή τους την 11η Σεπτεμβρίου στους πύργους του Κέντρου Διεθνούς Εμπορίου, θα μπορούσε να είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την αφύπνιση και την έμπρακτη εκδήλωση της -εδώ και πολλά χρόνια λανθάνουσας- πολιτικής και κοινωνικής ευαισθησίας του rock ‘n’ roll.
Η υπερβάλλουσα πολυσυλλεκτικότητα της εκδήλωσης, ενδεχομένως με κίνητρο τη μεγιστοποίηση της απήχησης, επιτρέπει μόνο τη μερική εκμετάλλευση της εν λόγω ευκαιρίας. Οι The Who, David Bowie, Mick Jagger & Keith Richards, Eric Clapton & Buddy Guy, Paul McCartney ανταποκρίνονται επιτυχώς στην πρόκληση, δοθείσης και της αποθησαυρισμένης εμπειρίας τους πάνω στο θέμα.
Ο Elton John, από την άλλη, δυσκολεύεται να πείσει ότι δύναται να παίξει κάποιο ρόλο σοβαρότερο από αυτόν του κοσμικού μαϊντανού ή της μοιρολογίστρας πολυτελείας, επιλογές που ο ίδιος έχει κάνει εδώ και αρκετά χρόνια. Οι Bon Jovi είναι σαν να βρίσκονται σε οποιαδήποτε αρένα, οι Destiny’s Child, αποτολμώντας να τραγουδήσουν gospel, προκαλούν και εκτίθενται, οι χαζοχαρούμενοι Backstreet Boys βρίσκονται απλώς εκτός τόπου και χρόνου.
Μεταξύ καλών και κακών συνωστίζονται οι αδιάφοροι: Billy Joel, John Mellencamp, Melissa Etheridge, James Taylor, Goo Goo Dolls, Jay-Z, Adam Sandler, Five For Nothing.