Δυνατή η κατάσχεση επί τραπεζικών λογαριασμών, αποφάνθηκε η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου

38

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την υπ αριθμ. 19/2001 απόφασή της ενέκρινε τη δυνατότητα κατάσχεσης επί τραπεζικού λογαριασμού (δηλαδή στα χέρια τρίτου), εφόσον ο δανειστής προσκομίσει δικαστική απόφαση, η οποία αποδεικνύει το χρέος του οφειλέτη προς το δανειστή.

Το όλο θέμα έχει επιλυθεί με τις διατάξεις του νόμου 2915/2001, οι οποίες αναφέρουν ότι το απόρρητο των τραπεζικών καταθέσεων δεν ισχύει έναντι του δανειστή, ο οποίος έχει το δικαίωμα κατάσχεσης της περιουσίας του καταθέτη μέχρι όμως του ποσού που απαιτείται για να ικανοποιήσει την αξίωσή του (οφειλή).

Κατά συνέπεια, από τα τραπεζικά ιδρύματα μπορεί να γίνει γνωστοποίηση προς τον δανειστή του περιεχομένου των καταθέσεων (ύψος τραπεζικού λογαριασμού) του οφειλέτη, μέχρι του ποσού της αξίωσης μόνο (δηλαδή όχι του συνολικού ποσού των καταθέσεων του οφειλέτη).

Όμως, η εν λόγω απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου καλύπτει μέρος των εκκρεμών υποθέσεων. Ειδικότερα, το Εφετείο είχε δεχθεί ότι οι δανειστές εταιρείας, που βρίσκονται υπό εκκαθάριση, μπορούσαν να πληροφορηθούν από την Τράπεζα εάν η εταιρεία διαθέτει κατάθεση ύψους 51,7 εκατομμυρίων δραχμών, λόγω αντίστοιχης οφειλής της προς τους δανειστές της. Και αυτό προκειμένου να μπορούν να προβούν οι δανειστές σε κατάσχεση.

Στην συνέχεια, ο εκπρόσωπος της εταιρείας υπέβαλε αίτηση αναίρεσης στον Αρειο Πάγο κατά της εφετειακής απόφασης, την οποία ο Αρειος Πάγος απέρριψε, κρίνοντας ότι το Νομοθετικό Διάταγμα 1059/1971 θέσπισε το τραπεζικό απόρρητο, αλλά όχι και το ακατάσχετο των τραπεζικών καταθέσεων, όταν πρόκειται να ικανοποιηθεί απαίτηση δανειστή που ασκεί το συνταγματικό του δικαίωμα για κατάσχεση. Η υπόθεση εισήχθη στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου πριν από την ψήφιση του νόμου 2915/2001.

ΑΠΕ