Ο τίτλος προέρχεται προφανώς από το ομότιτλο track που ανοίγει το δίσκο. Ωστόσο, ορίζει με ακρίβεια και το περιεχόμενο του άλμπουμ: δεκαέξι πεντακάθαρα λαϊκά τραγούδια, συνθέσεις του Χρήστου Νικολόπουλου σε στίχους του Θόδωρου Ποάλα, ερμηνευμένα από τη στέρεη, λαϊκή φωνή του Μιχάλη Δημητριάδη. Η μουσική αγκαλιάζει όλο το εύρος του λαϊκού τραγουδιού, με έμφαση στο ζεϊμπέκικο. Ο λόγος είναι λιτός και, με εξαίρεση δύο άτυχες στιγμές («Η πονηριά του Έλληνα» και «Τα κουδούνια»), υπηρετεί άψογα το ύφος των τραγουδιών. Με λίγα λόγια, πρόκειται για μια αξιοπρεπέστατη στο είδος της δουλειά, που δεν στοχεύει στα εύκολα σουξέ και παράλληλα κρατά ψηλά τον πήχη του ελληνικού τραγουδιού.