Με έντεκα μπαλάντες, άλλες σε ποπ, ορισμένες σε νησιώτικους και αρκετές σε λαϊκούς δρόμους, κάνει την παρθενική του εμφάνιση στη δισκογραφία ο Τάκης Λαμπίρης. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι δημιουργεί ήχους και λέξεις με βάση τα συναισθήματα αλλά και τα βιώματά του. Ο αποδέκτης θα ξεχωρίσει κάποιες όμορφες συνθέσεις («Φεγγάρι μου», «Όλη μου η ζωή»), ενώ είναι πολύ πιθανόν να τον ξενίσει το γεγονός ότι ο εν λόγω τραγουδοποιός προτιμά να λέει ο ίδιος τα τραγούδια του, αντί να τα εμπιστευτεί σε δόκιμους ερμηνευτές, οι οποίοι και καλύτερα θα τα επεξεργάζονταν και θα τα αναδείκνυαν περισσότερο.