Με δεκαπέντε καινούριες συνθέσεις αποχαιρετά το 2001 ο Παντελής Θαλασσινός, δεκαπέντε τραγούδια στο ύφος που ο ίδιος έχει διαμορφώσει από το «Νύχτας Κύματα» -το πρώτο του άλμπουμ-, δεκαπέντε track που μιλούν στην καρδιά, σιγοτραγουδιούνται από την παρέα ή φωτίζουν τις νύχτες σαν λυχναράκια που σκορπίζουν απλόχερα τη φλόγα τους. Με όχημα τους στίχους εκλεκτών δημιουργών (Μάνος Ελευθερίου, Θοδωρής Γκόνης, Ηλίας Κατσούλης, Τασούλα Θωμαΐδου, Ακος Δασκαλόπουλος, Τάσος Σαμαρτζής κ.ά.), ο χιώτικης καταγωγής τραγουδοποιός πλάθει το υλικό του ανατρέχοντας ξανά στις λαϊκές ή στις παραδοσιακές φόρμες, ενώ παράλληλα μπαίνει στον πειρασμό να βρεθεί για λίγο εκτός κλίματος με δύο τραγούδια («Η σακαράκα», «Όσοι μένουν παιδιά») που πιθανόν να ξενίσουν το κοινό του. Ο «Αγιος Έρωτας» ταξιδεύει στο ίδιο βαγόνι με τα «Αστρανάμματα» ή το «Ένα Κρυμμένο Αχ». Ωστόσο, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στον Π.Θαλασσινό το γεγονός ότι, παρά το επαναλαμβανόμενο ύφος, είναι από τους λίγους της γενιάς του, που πορεύεται χωρίς σημάδια κόπωσης και εξακολουθεί να μας συγκινεί με την αλήθεια του, πότε μιλώντας για «Δύο μαύρα βότσαλα» και πότε για το «Ό,τι σε πάει στο Θεό».

Ειδήσεις Σήμερα: