Ένας δίσκος αφιερωμένος στους σκοπούς και τους χορούς της Καλύμνου, με κύριο άξονα τη φωνή του τοπικού τραγουδιστή Κυριάκου Μπαϊράμη. Ακούγοντας τα κομμάτια, διαπιστώνουμε γι’ άλλη μια φορά τον πλούτο και την ποικιλία των παραδόσεων των Δωδεκανήσων. Μουσικά σταυροδρόμια ενώνουν τα νησιά μεταξύ τους αλλά και με τα απέναντι μικρασιατικά παράλια, συνθέτοντας ένα γοητευτικό μουσικό ψηφιδωτό. Τα Δωδεκάνησα, ακόμη και στις μέρες μας, έχουν διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό ένα καθαρά τοπικό ρεπερτόριο. Το 1930 ο Ελβετός εθνομουσικολόγος και ελληνιστής Samuel Baud Bovy, κάνοντας την πρώτη συστηματική έρευνα για τις μουσικές των νησιών αυτών, είχε εύστοχα παρατηρήσει ότι τα (ιταλοκρατούμενα τότε) Δωδεκάνησα είναι ένα «ζωντανό μουσείο» παραδόσεων και μουσικής. Με όλη την αλλαγή των κοινωνικών δεδομένων που συντελέστηκε από τότε, στα Δωδεκάνησα έχουν διατηρηθεί στοιχεία από όλες τις ιστορικές φάσεις που πέρασε το νησιωτικό αυτό σύμπλεγμα του αρχιπελάγους. Ιδιαίτερα σημαντικά είναι τα αρχέγονα στοιχεία που σώζονται στο παίξιμο της τσαμπούνας ή της αχλαδόσχημης λύρας, ειδικά σε χορούς όπως η σούστα.
Στο δίσκο αυτό περιλαμβάνονται δύο σκοποί με τσαμπούνα, ένα όργανο που ολοένα και σπανιότερα ακούγεται στις μέρες μας. Τα υπόλοιπα κομμάτια αποδίδονται με τη νησιωτική ζυγιά βιολί-λαούτο. Ένας υποψιασμένος ακροατής, ακούγοντας τις ηχογραφήσεις, μπορεί να παρακολουθήσει πώς το αρχέγονο αυτό ρεπερτόριο πέρασε σε σύγχρονα όργανα, όπως το βιολί, και τι επιδράσεις δέχτηκε σε δεξιοτεχνικό επίπεδο. Επισημαίνουμε ακόμη τα ευρηματικότατα δίστιχα, που ακόμη και σήμερα ταιριάζονται πάνω στους «σκοπούς», σε αυτοσχέδιους «ποιητικούς αγώνες». Μια παράδοση που διαπλέει όλο το Αιγαίο και που, όσο και αν αλλάζουν οι καιροί, εξακολουθεί να μας αφορά.