Δύο μόνο χρόνια χωρίζουν τη δεύτερη αυτή ταινία από τον αυθεντικό “Σούπερμαν” και πολλά έχουν αλλάξει: για την ακρίβεια, τα πάντα. Οι καλλιτεχνικές διαφωνίες ανάμεσα στο σκηνοθέτη Ρίτσαρντ Ντόνερ και τους παραγωγούς οδήγησαν στην απομάκρυνση του πρώτου, με αποτέλεσμα οι αδελφοί Σαλκάιντ να συνεχίσουν το μύθο όπως αρχικά τον είχαν φανταστεί, δηλαδή ως καθαρόαιμη περιπέτεια φαντασίας, με μονοδιάστατη υπόθεση, δράση, πολλά εφέ και άφθονο χιούμορ. Στο “Σούπερμαν ΙΙ” ο ομώνυμος ήρωας αντιμετωπίζει τους τρεις επαναστάτες από τον Κρύπτονα, αποκαλύπτει τη διπλή του ταυτότητα στη Λόις Λέιν και γίνεται ξανά μάρτυρας διαφόρων καταστροφών, με πιο πολυδάπανη σκηνή εκείνη της ανεμοθύελλας στην πόλη. Το αποτέλεσμα είναι αρκούντως θεαματικό. Ωστόσο, και μολονότι όλα τα εντυπωσιακά στοιχεία της παραγωγής δίνουν το “παρών”, δεν διαθέτει την ψυχή και τη μαγεία του πρώτου μέρους. Ένα μεγάλο κομμάτι της ταινίας ανήκει στον Ντόνερ (κινηματογραφήθηκε παράλληλα με το “Superman: The Movie”), ο ρόλος του Τζιν Χάκμαν είναι σχετικά περιορισμένος, ενώ πολλές σκηνές αφαιρέθηκαν από την τελική κόπια, για να προστεθούν σε μία άλλη εκδοχή που μεταδόθηκε από τηλεοπτικά κανάλια.

Ειδήσεις Σήμερα: