Το παρασκήνιο του “Funny Face” αρχίζει στα μέσα της δεκαετίας του ΄50, όταν ο σεναριογράφος Λίοναρντ Γκερς πούλησε στην MGM μια ιστορία του που προοριζόταν για το Μπροντγουέι. Όμως, τα αρχικά σχέδια του στούντιο δεν ευοδώθηκαν: τα δικαιώματα της μουσικής των Τζορτζ και Αϊρα Γκέρσουιν -που είχε γραφτεί πολλά χρόνια πριν για ένα ομότιτλο μιούζικαλ- ανήκαν στη Warner, ενώ η Χέπμπουρν -την οποία ήθελαν πρωταγωνίστρια- είχε συμβόλαιο με την Paramount. Έπειτα από πολύμηνες διαβουλεύσεις, το “πακέτο” κατέληξε στην Paramount, η οποία και χρηματοδότησε την παραγωγή για να εισπράξει στο πολλαπλάσιο όσα επένδυσε. Το “Έξυπνο Μουτράκι” γνώρισε τεράστια επιτυχία, ήταν μάλιστα υποψήφιο για τέσσερα Όσκαρ κατά τη διοργάνωση του 1958. Πρόκειται για ένα τυπικό fairytale μιούζικαλ (το ασχημόπαπο μεταμορφώνεται σε κύκνο και η διασημότητα διώχνει τα σκοτάδια της ανωνυμίας) γυρισμένο στο Παρίσι, πλημμυρισμένο από γνωστές μελωδίες του Γκέρσουιν, με έναν κομψότατο Φρεντ Αστέρ και τη γαλαζοαίματη Χέπμπουρν να τραγουδά με τη δική της φωνή (ως γνωστόν στο “Ωραία μου Κυρία” ήταν ντουμπλαρισμένη). Ωστόσο, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι την παράσταση κλέβει η Κέι Τόμπσον, στο ρόλο της διευθύντριας του περιοδικού Quality, ενώ η στα όρια της γελοιοποίησης απεικόνιση των μποέμ φιλοσόφων και των μπουάτ του Παρισιού είναι περισσότερο ενοχλητική παρά αστεία. Η έκδοση DVD περιοχής 2 μεταφέρει σε ψηφιακή μορφή το πρωτότυπο χωρίς ιδιαίτερη φροντίδα. Υπάρχουν μέρη στα οποία η πλήρους ανάλυσης εικόνα είναι φωτεινή και με ζωντανά χρώματα, ενώ αλλού παρουσιάζεται σκοτεινή, ασαφής και με κόκκο. Ο ήχος, σε νέα επεξεργασία 5.1, είναι σκέτη αποτυχία. Όχι μόνο έχει χάσει την όποια ζωντάνια της αυθεντικής μονοφωνικής μπάντας, αλλά παρουσιάζει και στιγμιαίες αυξομειώσεις, ειδικά στα τραγούδια. Τέλος, κατά τη συνήθη πρακτική, τα τραγουδιστικά μέρη δεν διαθέτουν ελληνικούς υπότιτλους.

Ειδήσεις Σήμερα: